Een nieuwe start!

Hoi!

Welkom op mijn nieuwe blog.

Enkele jaren geleden -  een zestal om precies te zijn – zette ik niet enkel de eerste pasjes van m’n loopcarrière, maar startte ik eveneens een blogje bij skynetblogs. Een leuke manier, zo bleek later, om trainings- en wedstrijdsverslagjes bij te houden én om gelijkgezinden te ontmoeten. Zonder mijn blog (en later facebook) zou ik immers een hele bende lopers niet tot mijn huidige vriendenkring kunnen rekenen. Dat schrijven toevallig ook nog een favoriete bezigheid van me is, was een leuke bijkomstigheid. Kwestie van het leuke en het aangename te combineren.

Zo konden jullie zes jaar aan een stuk het wel en wee volgen ten huize Julie en Maarten, de vele trainingen, de mooie prestaties, de vervelende blessures en alles wat erbij kwam kijken. Nooit vergeet ik de vele reacties op m’n eerste marathon in Parijs of de uiteenlopende commentaren op het verslagje van de bouillonante, om maar enkele voorbeelden te geven. Op die manier kreeg ik ook iets terug van mijn blog: jullie reacties, enthousiame en tips gaven me nog meer energie om te blijven lopen en schrijven.

Maar…  wie een blik werpt op mijn vorige blog, zal al snel zien dat de activiteitsgraad ervan hevig concurreert met de logica van de Belgische politici of de stiptheid van de NMBS. Nihil dus. Qué pasa? Toegegeven, het wordt na een tijdje moeilijk om op een originele wijze de zoveelste training rond de watersportbaan weer te geven, vooral omdat het rondje zelf al niet bijster spannend is en mij al meermaals hersendood deed thuiskomen na een training. No way dat ik er dan nog over zou schrijven ook. Soms vroeg ik me ook wel af of jullie zaten te wachten op een 37e verslag over een rondje Blaarmeersen of geklaag over weerbarstige achillespezen.  Een eerste marathon is natuurlijk razend spannend, en je vult er pagina’s mee. Maar bij een tiende heb je het allemaal wel al eens gehad, zo lijkt het. En dus kwam het er niet meer van om te schrijven.

Maar het enkel en alleen hieraan wijten zou toch fout zijn. Een niet onbelangrijk aandeel ligt bij skynetblogs zelf: de website is traag en moeilijk aan te passen, en je blog staat vol met reclame. Niet echt motiverend dan om regelmatig je ei te leggen op het net. Bovendien kwam Facebook om de hoek piepen. Veel bloggers vonden hun weg naar deze sociale media, die toelaat veel sneller iets te posten en sneller te reageren. In heel blogland werd de tendens duidelijk: het bloggen moest inboeten ten voordele van het facebooken.

En toch… als schrijvende loper of lopende schrijver moet ik toegeven dat ik het bloggen mis. Dat ik met mijn literair sportief ei blijf zitten. En dat Facebook dit niet helemaal kan opvullen. Daarom een tweede poging. Een nieuwe start, een fris begin…. en deze nieuwe blog is geboren!

Vanaf nu zal ik dus proberen om met de regelmaat van de klok jullie te “verblijden” met leuke – of minder leuke – verslagjes.

Welkom en veel leesplezier!

Geef een reactie