Wakker worden langs het water

Gisteren werden we door Kroatië opnieuw getrakteerd op een prachtige dag vol geweldige indrukken. Na het bruisende van de stad Zagreb en de natuurpracht van de Plitvice-meren, mochten we gisteren kennismaken met het oude stadsgedeelte van Sibenik, een geheel verkeersvrij wirwar van enge straatjes en mooie gebouwen. Achter elke hoek een nieuwe ontdekking en we liepen er hopeloos verloren. Vanop de Michele vestiging een adembenemend zicht op de kust. Om af te koelen zwommen we nadien een uurtje in de Adriatische zee. Terwijl Maarten wild enthousiast met zijn duikbril alle vissen aan het opzoeken was op de bodem, hield ik mijn voeten net zo hoog mogelijk in het water opdat diezelfde vissen niet aan mijn tenen zouden kunnen “tsjoezen” – het idéé alleen al… brrr! En als afsluiter van de dag gingen we dan nog met de boot naar Krapanj, een klein eilandje voor de kust van Sibenik, waar we op een terras dineerden bij zonsondergang… Wat wil een mens nog meer?

Julie & de zonsondergang in Krapanj. Let vooral op het geweldig LOOPpad!

Domme vraag! Lopen natuurlijk, of wat had je gedacht. Uiteraard heb ik gisteren 150% genoten van alle indrukken die onze richting uitkwamen, maar zeg nu zelf…. als je als loper een hele dag langs de kust verblijft, dan zie je tussen de mooie bootjes, de zonsondergang, de ijsjeskramen en de massa’s blote lichamen in (vaak veel te kleine) bikini’s door eigenlijk maar één ding: een GEWELDIGE looproute. ‘t Zal wel zijn!

De zon komt op op een nog leeg strand

Dus daarom zette ondergetekende zonder twijfel de wekker deze ochtend een uurtje vroeger voor een ochtendloopje langs het water. Geen betere manier om wakker te worden. De eerste zonnestraaltjes op je toot, het ruisen van de zee, de geur van het zoute water…. puur genieten! Dankzij het vroege uur was de buitentemperatuur nog te doen (22-23 graden), later op de dag moet je er gewoon niet meer aan denken om te gaan lopen, veel te warm. Dan kan je enkel maar als slappe vod op zo’n strandstoeltje gaan hangen. Lekker fris dus deze ochtend, het strand nog volledig voor mezelf op…. de andere lopers na. Jawel, ook hier weer de “watersportbaan” gevonden. Nog geen kilometer in de beentjes of ik kwam al andere lopers, fietsers en skeeler-ers tegen. Dames ook, deze keer :-) Een “fris” (alles is relatief) briesje en het platte loopoppervlak zorgden er ook voor dat mijn gemiddelde snelheid weer iets hoger lag van die van de schildpad zoals in het heuvelachtige Plitvice: het werden 10,3km in precies een uurtje. En nu…. op naar Krka, een ander natuurpark met magnifieke watervallen. Groot verschil met Plitvice: deze keer mogen we in de meren en onder de watervallen zwemmen. Woehoe! Heb ik al gezegd dat dit een zalige vakantie is? En we zijn nog niet eens halfweg!

Het strand helemaal voor mezelf bij zonsopgang

Geef een reactie