Dobar dan Split!

Zicht op de stad vanop de toren van de kathedraal

Gisteren brachten we de hele dag door in Split, de tweede stad van Kroatië. Niet alleen geschiedkundig een pareltje en een ware streling voor het oog, helaas ook bijzonder populair bij toeristen, waardoor de voormiddag al drummend tussen horden buitenlanders van de ene bezienswaardigheid naar de andere “schoven”. Van zodra één iemand een foto wilde nemen, stond de hele meute stil. Split, volgens de kapitoolgids een bolwerk van fabrieken, industrie en haven met binnenin wel een charmante prachtige oude stad; volgens de michelingids een bijzonder verrassende en aangename mengelmoes van Romeinse, Venetiaanse en Oostenrijkse invloeden; tenslotte volgens een collega één van de mooiste steden die hij ooit bezocht… stelde ons zowaar teleur. De hoge verwachtingen die we hadden konden echt niet worden ingelost. De vreugdebarometer onder het dieptepunt gezakt, besloten we de stad te ontvluchten en een lange wandeling te maken op de Marjanheuvel, vanwaar we prachtige zichten hadden op de stad. Aha, dat trok er al beter op! Toen we 2 uurtjes later terug het centrum inwandelden – het was ondertussen 15u – was het kwik tot rond 37 graden gestegen en waren de toeristen precies gesmolten. Aha! Tijd voor een herexamen voor Split, en met glans, vlag en wimpel geslaagd. Een prachtige stad, waar we nog een fijne namiddag beleefden en een gezellig dinertje hadden.

Wachten op de ferry…

Maar jullie weten het ondertussen al: overal waar ik kom moet ik eens gelopen hebben. En dus stond ik vandaag lekker vroeg (6u) op, om bij het krieken van de dag Split op een andere manier te gaan ontdekken. Loopschoentjes aan en weg….. langs de haven, waar mensen op bankjes lagen te slapen, wachtend op de ferry naar één of ander eiland en waar mensen, net toegekomen, met valiezen sleurden richting centrum. Langs de grote boulevard, waar je ‘s avonds nog op de koppen kon lopen en die er nu verlaten bijlag. Een oude Kroaat bekeek me met enig leedvermaakt toen ik al compleet oververhit verkoeling zocht bij het waterkraantje. Langs de voet van de Marjanheuvel het water volgend, via enge paadjes, langs de zee. En ondertussen de zon die boven de horizon komt piepen. Zalige momenten zijn dat. Dobar Dan Split! Oftewel: goeiemorgen Split! Met dit ochtendloopje van 14km (1u24) was de laatste twijfel over de stad verdwenen.  Split is prachtig!

En nu gaat het – met een tussenstopje in Trogir – richting Gradac… een klein stadje aan de Dalmatische kust waar we even “uitrusten”. Een béétje poep-in-t-zand vakantie, hoewel niet te lang want na 3u ben ik dat strandzitten meestal al hartsgrondig beu, bovendien is het hier meer poep-in-de-keien vakantie want ze hebben hier geen zandstranden. Dinsdag pas vertrekken we richting Dubrovnik, maar er volgt nog een daguitstap naar Mostar (Bosnië-Herzegovina) en ook eentje naar het eiland Hvar. Duimen dat we daar Albert en Paola niet tegenkomen!

Ik laat jullie nog even meegenieten van de omgeving waarin ik deze ochtend mijn kilometertjes mocht afleggen. Zalig toch!

Zonsopgang op de kade van de haven van Split

De toren van de kathedraal weerspiegeld in de zee bij zonsopgang

Geef een reactie