Vergane glorie (zwemmen in stijl – the sequel)

Richting Mostar aub!

Mixed emotions. Extremely mixed emotions. Met gemengde gevoelens kijk ik terug op de avonturen van vandaag. Enerzijds was het adembenemend mooi, geweldig leuk en indrukwekkend prachtig, tegelijkertijd was het innemend triest en werd je gewoon woordenloos achtergelaten, pijnlijk beseffend welke onmenselijkheden zich hier niet eens zo lang geleden moeten hebben afgespeeld. Zelden werd ik op zo korte tijd heen en weer gesleurd tussen een euforisch “dit is geweldig” gevoel en een wrang gevoel, alsof je toeschouwer bent van iets verschrikkelijks, ramptoerisme-ex-post.  Niet bepaald de “vrolijke vakantie-stemming” die je in gedachten hebt als je vertrekt voor een daguitstap naar Bosnië-Herzegovina, maar het is precies wat me vandaag overkwam.

Kravice falls

We vertrokken in alle vroegte richting Bosnië. Het oorspronkelijke daguitstapje naar Mostar werd immers op het laatste nippertje uitgebreid met een matinaal bezoek aan de Kravice watervallen. “De kra-wadde?”, vraagt u. De Kravice watervallen. Een prachtig stukje ongerept natuur, dat eens een gekend natuurpark moet zijn geweest maar dat door de oorlog in de jaren ’90 tot vergane glorie is gedoemd. In geen reisgids te vinden. Amper over gehoord. Maar op tripadvisor vonden we aanwijzingen en reacties, allen zeer positief, die ons overhaalden een extra stop in te lassen. We trotseerden – niet zonder moeite – de Bosnische grenscontrole (moesten die mannen kunnen controleerden ze de lucht in ons autobanden!) en volgden de gevonden aanwijzingen minitieus. Geen bewegwijzering. Nergens een aanduiding van het stukje natuurpracht dat achter de hoek te vinden was. Plots passeerden we een grote parking. Stel je voor: Walibi met zijn duizenden bezoekers, bussen, auto’s, noem maar op. Awel, zo een grote parking. Alleen: helemaal leeg. Het hokje waar de tickets werden verkocht in friet geschoten. De slagboom uit beeld verdwenen. Geen mens. Geen levende ziel. Ik kon me zo voorstellen hoe, tientallen jaren geleden, families en kinderen uitgelaten de parking afliepen richting watervallen. Nu dus niet meer. Een vervallen weggetje, waar je nu gewoon met de auto rijdt, en je parkeert als het ware naast de waterval. Het doet toch maar raar. En dan, groter kan het contrast niet zijn: watervallen! Magnifiek! Een pracht van een natuurgebied. ongerept. Visjes in het water. Je zwemt er tussen de eenden. Onder de watervallen kan je lopen, de kleine nisjes eronder vormen als het ware mini-jaccuzi’s. Meer dan een uur lang hebben Maarten en ik in het water geplonsd en geploeterd, genoten van zoveel moois. Ik trok er braafjes een uurlang baantjes, stel je voor!  Zwemmen in stijl dus – again.  Zalig, en toch….. raar. Of hoe de natuur toch altijd de sterkste is: mensen kunnen vechten en oorlogje voeren, maar de natuur overwint altijd. De watervallen zijn overeind gebleven.

Zalig genieten van zoveel moois in Kravice

Idyllisch beeld: de stari most over de Neretva

Nadien ging het naar Mostar, de hoofdstad van Herzegovina. Een pareltje van de middeleeuwse, Osmaanse architectuur in Europa. Gekend vooral om haar “stari most”, de oude brug, die sinds 2005 door de Unesco als werelderfgoed is erkend en waarvan jonge durfals meters diep het water van de Neretva induiken. Het oude stadsgedeelte van Mostar is prachtig. Adembenemend mooi. Typische bouwstijlen, met duidelijke islaminvloeden en een heel bijzondere sfeer die er hangt. Je vindt er een moskee en een kerk naast elkaar, en een ware “bazaar” in Marokkaanse stijl. Door de vele toeristen en wegens de kleine kraampjes had dit stadsgedeelte – hoewel ontzettend mooi – voor ons een hoog Disneylandgehalte. “Iedereen vrij en vrolijk” en ik wil zelfs niet beginnen tellen hoeveel kiekjes er werden getrokken voor, boven, op, onder, naast en mét die bijzondere brug. Helaas viel echter ook deze stad ten prooi aan de Balkanstrijd van de jaren ’90. Wie het aandurft het sprookjesachtige Unesco-gebied te verlaten komt al heel snel terecht in een wirwar van straten met bouwstijl “gruyèrekaas”. Met gaten dus. Geen gevel die heel is. Overal kan je de inslagen van de vuurwapens en bommen gewoon nog zien. Ook hier weer een enorm contrast! En je moet wel echt gevoelloos zijn om daar niet even stil van te worden….. In gedachten zag ik de horden soldaten door de stad trekken en ik wil me niet inbeelden hoe dat voor de lokale bevolking moet zijn geweest. Gemengde gevoelens dus !

Mostar Disneyland – style: gezellig oud stadsgedeelte

Mostar 2 straten verder: gruyère kaas ten top….

Oeps…. gevel kapot…

 

Geef een reactie