1800

1.800! En nee, dan heb ik niet de plotse neiging om het Vilvoordse postnummer met jullie te delen of uitgebreid te berichten over het ontstaan van de Banque de France dat jaar. Dat Nokia een gsm 1.800 heeft uitgebracht laat me Syberisch koud; het nieuws van 18:00u misschien wat minder, maar dan toch niet interessant genoeg om hier een postje mee te vullen. Maarten zal waarschijnlijk opwerpen dat het gaat om het aantal kleedjes in mijn kast (yeah right, misschien als we al zijn apple-gadgets erbij tellen we er geraken). Een verdienstelijke poging, maar dit is niet waar dit berichtje over gaat.

1.800! Dat is het aantal loopkilometers dat sinds vandaag op de teller staat voor 2012. Na mijn ochtendloopje van gisteren strandde deze teller op 1.799,9 km, dus hoefde ik vanmorgen bij wijze van spreken maar van onze voordeur naar de brievenbus te lopen om dit magische getal te bereiken. Maar waarom zou ik dat doen? Ten eerste weet ik niet goed meer, met de komst van een twééde postbedrijf in België (jawel, ons land is een scheet groot maar toch hebben we vanaf nu 2 postbedrijven – ik voel de Amerikanen collectief over de grond rollen van het lachen tot hier, maar goed ik dwaal af)  of het überhaupt wel zin heeft om naar dié brievenbus te lopen. Bovendien moet je wel echt helemaal betoeterd zijn om bij zo’n zalig zonnig loopweer op een zaterdagochtend je looptraining te beperken tot een sprintje van 100 meter!  Kwestie van die 1800km-grens meteen goéd te overschrijden. Dus…. lange duurloop tijd!

Al tot in Porto gelopen dit jaar :)

Het werd de eerste “lange duurloop” sinds de dodentocht nu ongeveer een maand geleden. Sindsdien was 16km het verste dat ik liep, maar met verschillende halve marathons (en beyond) op het programma de komende maanden moeten de afstanden (én het tempo) weer lichtjes opgedreven worden. Niet dat ik dat erg vind hoor. Niets zo zalig als die paar uurtjes me-time op zaterdagochtend om je weekend mee in te zetten. Zon op je smoeltje, muziekje in je oor of de vogeltjes die fluiten, het ritme van je voeten op het asfalt en verder…. niéts. Dat is pas genieten. Ik koos vanochtend voor een parcours langs zowel de Blaarmeersen als de Bourgoyen. “Nature”-overdosis, maar magnifiek mooi! Na 2u00 en 20,7km, én de grens van 1800km overschreden stond ik weer netjes thuis. Om het iets concreter te maken: 1800km komt ongeveer overeen met de afstand Gent – Porto (Portugal). Da’s al niet mis he! SUPER start van het weekend! Een aanrader!

En mijn eigen uitdaging (zie vorige post) trouw blijvend, trok ik onderweg ook enkele kiekjes:

Bootjes op de Blaarmeersen

de roze streep, het “kunstwerk” (zucht) zonder welk we anders écht niet zouden weten wanneer we precies één rondje rond de Watersportbaan hebben gedaan…

Prachtige natuur en looppaden in de Bourgoyen

Parcours: via Blaarmeersen naar Bourgoyen en terug

Geef een reactie