Tijd voor … nieuwe steunzolen

Dat een paar loopschoenen gemiddeld 1.000 km meegaat is voor elke loper even vanzelfsprekend als het feit dat je ‘s morgens goed moet ontbijten of dat je je hand voor je mond moet houden als je geeuwt, om maar iets te zeggen. Vraag gelijk welke loper hoeveel kilometers zijn huidig paar schoenen al hebben afgelegd, en hij of zij zal je dat tot op de km nauwkeurig kunnen melden. De ene houdt de stand bij een in geïmproviseerde teller in het loopdagboek, de ander gebruikt de speciale software waarmee je trainingen op de PC registreert (in mijn geval: Sporttracks) en die toelaat telkens aan te vinken met welke schoenen je de training hebt gelopen. Het pakket in kwestie houdt dan netjes voor jou de stand bij en bij 900km krijg je al een eerste waarschuwing op je scherm. Hoe het ook zij, na 1.000 km en als er voldoende zool aan het asfalt is blijven plakken, wordt het tijd voor nieuwe schoenen.

In Sporttracks wordt netjes bijgehouden hoeveel kms je al met je loopschoen of Garmin deed…

Maar vraag diezelfde loper eens wat de levensduur is van zijn of haar steunzolen – in het geval de persoon met steunzolen loopt natuurlijk – wat gebeurt er dan? Ik doe een berekende gok, maar het antwoord zal ongeveer zo zijn: “goh…. daar zeg je zoiets …. tjsa…. ik zou het eigenlijk niet weten”.  Want inderdaad, op alle mogelijke loopfora wordt de 1.000 km grens voor schoenen vaak genoeg vermeld, over steunzolen wordt in dat verband met geen woord gerept. Shoppen voor schoenen is dan op zich natuurlijk ook al veel leuker en spannender dan shoppen voor…. steunzolen, die geen kat ziet en waarvan je de eerste 2 weken gegarandeerd blaren krijgt.  En toch…. hoe lang gaan steunzolen eigenlijk mee?

Die vraag spookt nu al enkele weken in m’n hoofd omdat ik – bij het inlopen van mijn nieuwe paar schoenen begin juli – mijn steunzolen van schoenen heb moeten wisselen. Steunzolen, die ik destijds heb laten maken om na 2 jaar sukkelen met plantair fascitis ein-de-lijk weer pijnloos te kunnen lopen. Bij dat wisselen merkte ik op dat mijn steunzolen, ooit mooi donkerblauw en stevig er plots wat “pipjes” bijhingen. In dikte gehalveerd en op bepaalde plaatsen gevaarlijk gescheurd zagen ze er alles behalve steungevend uit. En is dat niet net wat steunzolen moeten doen?

De triestige exemplaren uit mijn loopschoenen…

Een snelle rekensom leerde dat ik de zooltjes in …. oeps… 2008 liet maken! Uh-oh…. 2008… dat is… jawel, 4,5 jaar geleden! Aan een gemiddelde van 2.000 km per jaar betekent dat dus 8.000 km dat die hebben moeten verdragen. Je zou er voor minder pips gaan bijhangen. Ik stuurde dus een mailtje met mijn prangende vraag naar Runners Service, waar ik destijds de zooltjes heel deskundig op maat liet maken. Het antwoord liet niet lang op zich wachten en luidde als volgt: “Beste, normaal zit er een levensduur op van 2 jaar ongeveer. Dus ik vermoed dat de beste steun er wel al zal af zijn als ze in 2008 zijn gemaakt“.  Oeps …. 2 jaar. En ik loop daar al 4,5 jaar op rond! Jeetje, het mag een wonder wezen dat ik ondertussen niet geblesseerd ben geraakt. Dus maar snel nieuwe zooltjes laten maken, die ik vandaag al kon ophalen. Nu heb ik weer frisse, stevige exemplaren, groene deze keer,  om me kilometerslang te vergezellen. Toch voor de komende 2 jaar ;-)

Geef een reactie