Lopen een goedkope sport? (Garmin-fun!)

enige wat je nodig hebt?

“Lopen is een heel goedkope sport; het enige wat je écht nodig hebt is een paar goede schoenen“. Dit argument wordt maar al te vaak aangehaald om de loopsport te promoten en atleten-in-spe nog het laatste zetje te geven om tot het geweldige lopersclubje te gaan behoren. En oké, in principe is lopen inderdaad een heel goedkope sport. Enkel de investering in een goed paar, aan jouw voeten en loopstijl aangepaste schoenen is écht onontbeerlijk. Voor de rest kan je gelijk waar en wanneer lopen, dus geen sprake van dure fitnessabonnementen of verplichte nummertjes bij de atletiekclub (tenzij je dat wil, natuurlijk). En ach, misschien loont het inderdaad niet echt de moeite de nieuwste en vooral hipste kledij te kopen, want na tien minuten rennen ben je compleet bezweet en zie je écht het verschil niet meer tussen die oude T-shirt die je nog onderaan je kast tegenkwam of die peperdure shirt van Nike of Adidas met leuk opschrift erop. Toch?

ruime keuze materiaal!

Bijna zeven jaar loopervaring leren me dat lopen allesbehalve een goedkope sport is. In het begin, nog onzeker van je loopambities, voldoen inderdaad de losse joggingbroek en de oude T-shirt nog. Eigenlijk – als je eerlijk bent – zou je nog het liefst van al onder een groot laken gaan lopen, zodat niemand je rode hijgende hoofd herkent wanneer je voorbij draaft aan een slakkentempo. Maar al snel leer je medelopers kennen, die in “functionele” kledij lopen. Functionele kledij? Jawel, kledij die ademt. Kledij die zo goed als geen gram weegt. Kledij die je niet voelt als het ware. Het kriebelt… je twijfelt… zou ik… zou ik niet? En dan besluit je, misschien wel in de solden, eens zo’n functioneel shirt te kopen. En lap – beste mensen – dan is het om zeep. The point of no return. Je ontdekt dat er wel dégelijk een verschil is tussen die zware zweetopslorpende lompe joggingbroek en het hippe ademende broekie van Nike. Je ontdekt dat loopsokken die speciaal voor linker- en rechtervoet ontworpen zijn echt wel beter zitten dan de goedkope H&M sportmodelletjes. Of dat er ook lange sokken bestaan, met zogezegd positieve invloed op je kuitspieren. En voor je het weet lieve lezertjes, heb je net zoals ik een loopgarderobe op zichzelf. Want ja natuurlijk, alles wat je voor de zomer koopt, heeft ook een wintermodelletje (lange mouwen, lange pijpen, ademende winterstof… you name it, it exists) en – we leven nog altijd in een regenland – een regenversie. En zo wordt je outfit kiezen voor een rondje lopen al minstens even moeilijk als je outfit kiezen voor een chique etentje met je schoonouders…. Goedkoop? Nee hoor. Forget it.

Camelback

En dan hebben we het nog niet eens over ander materiaal gehad. Jawel, laat niemand je wijsmaken dat je voor lopen enkel schoenen nodig hebt (en een beetje karakter natuurlijk ook, maar daar heb ik nog geen winkel voor gevonden). In theorie wel, maar de praktijk leert iets helemaal anders. Na enkele maanden rondhuppelen in je nieuwe functionele kledij heb je de loopsmaak normaal gezien helemaal te pakken en worden je duurlopen langer. En langer. En langer. En dan wil je een camelback rugzak om drank mee te nemen onderweg, dat je dan lekker handig kan opdrinken via het rietje dat over je schouder komt piepen. Of misschien heb je liever zo’n handige heuptas, een “fuelbelt” genaamd in loperskringen. Een speciale zonnebril misschien. Of flashy veters die makkelijk knopen en niet knellen bovenaan te wreef. Wat te denken van gewichtjes die je rond je polsen kan binden voor extra armtraining tijdens het lopen? Kassa kassa.

Garmin Forerunner!

Opeens kom je op een punt dat je sneller wil gaan en tijden wil verbeteren. Dan moet je aan intervaltrainingen gaan doen. Maar dan moet je eigenlijk goed weten hoe snel je loopt en hoe ver je gelopen hebt… ….en daar komt de Garmin Forerunner in beeld. Een handige chronometer met een “plus”, namelijk met GPS satelieten die je nauwgezet op elk moment vertelt wat je hartslag is, hoe snel je nu loopt, hoe snel je gemiddeld loopt, hoe ver je al gelopen hebt en hoeveel calorietjes je verbrand hebt en god weet wat je nog allemaal wil weten. Dit ding weet het allemaal en spuwt de info uit op de manier die jij wil. Leuk is dat je dit speeltje kan programmeren, zodat ie je aan de hand van biepjes kan zeggen wanneer je moet versnellen en wanneer je moet vertragen. De “virtual training partner” is dan weer een grappig mannetje dat je op het scherm toont of je voor of achter loopt op het tijdsschema dat je voor jezelf voorop hebt gesteld – héél handig tijdens wedstrijden. En als kers op de taart kan je na de training de gegevens downloaden op je PC, waarna je leuke grafiekjes krijgt van de parcours die je hebt gelopen en van je hartslag- en snelheidsverloop. Zo kon ik zelf m’n vreugde niet op toen ik bij thuiskomst van onze reis in Kroatië de fotootjes zag van m’n trainingen in bijvoorbeeld Zagreb en Plitvice:

Parcours training zagreb

Parcours in Plitvice nationaal park

Toegegeven, je loopt geen meter meer of geen seconde sneller met zo’n ding rond je pols, maar het is wél een heel leuk speeltje. Met bijhorend prijskaartje uiteraard.  Tellen jullie nog?

En dan heb je toch niet al die trainingsarbeid voor niets gedaan? Nee, meestal werk je al die uren zwetend en zwoegend in functie van een bepaald doel. Of het nu een 5km wedstrijd in Poelkapelle, een kermiskoers in Wippelgem of de marathon van Parijs is…. ook daar hangt een prijskaartje aan vast. Inschrijvingsgelden variëren tussen de democratische 3 EUR tot gemakkelijk 60 EUR of meer voor de grote stadsmarathons. En laten we bescheiden blijven: onze sportieve prestaties zijn niet van die aard dat we het inschrijvingsgeld meteen terug verdienen (Keniaanse roots, anyone?), dus ja… ook dat moet in rekening worden gebracht. Tel daarbij de verplaatsingskosten, soms hotelkosten en vooral: de vele rondjes in de cafetaria achteraf met loopvrienden…  ;-)

En dan zijn we tot nu toe van de veronderstelling uitgegaan dat alles goed blijft gaan. Optimisme is een mooie gave - ik beaam – maar we moeten realistisch blijven. Bij het hardlopen loeren blessures altijd om de hoek. Of het nu zware overbelastingsblessures (auw die achillespees) zijn of een verstuikte poot omdat je dat boordje niet had gezien onder de blaren… medische verzorging kost een aardige duit. Doktersconsultaties, behandelingen, reeksen bezoekjes aan de kinesist. Been there, done that, got the T-shirt en vooral: paid for it!

Als economist ben ik het tot slot nog aan mezelf verplicht de indirecte kosten aan te halen; de niet-onmiddellijk meetbare kosten die waarschijnlijk vooral voor uw partner en/of gezin bepalend zijn en véél minder voor jezelf. Denken we daarbij aan alle tijd die je van huis weg bent die je eigenlijk in hun gezelschap had kunnen doorbrengen of op een andere nuttige manier had kunnen besteden…. Natuurlijk krijgen zij wel in ruil een superfitte en goedgezinde jij in ruil, dat kan tellen!

Lopen is dus allesbehalve een goedkope sport eens je de smaak te pakken hebt, maar laat u dat vooral niet afschrikken. U krijgt er zo ontzettend veel voor terug… het is zijn prijs méér dan waard ! De kosten van lopen zijn nog in één blogpost te vatten… voor de opbrengsten en voordelen heb ik minstens een trilogie nodig! Misschien, als je mijn blog blijft volgen, krijg je er op den duur wel een idee van :-)

Geef een reactie