Liefde is … samen sporten

Liefde is … samen sporten. Mooi in theorie, maar ten huize Julie & Maarten nogal moeilijk in de praktijk. Wat ik teveel heb aan energie en zin om te sporten ontbreekt bij Maarten. We vullen elkaar dus wel perfect aan, maar “samen sporten” wordt dus wel een hele uitdaging. Even dachten we dé oplossing gevonden te hebben in de koersfietsen die we vorig jaar kochten, maar nee hoor, zelfs daar lukt het niet. Waar ik graag lange rechte stukken heb waar ik snelheid kan maken en me geen zorgen moet maken over bochten, wordt Maarten na 500 rechte meters al helemaal ambetant van verveling en wil hij liefst zoveel mogelijk bochten. Resultaat? Of een recht parcours met een zagende Maarten, of een parcours met bochten waarin ik een halfuur achter kom… Nope, “samen sporten” is een échte uitdaging voor ons. Maar zo af en toe… dan lukt het toch. Dan springt Maarten op z’n fiets als ik de deur achter me toe trek voor een looptraining en terwijl de meters onder ons voeten / wielen doorglijden babbelen we over de voorbije werkdag en maken we leuke plannen voor het weekend. Zalige momenten (tenminste, als ik niet verder dan 15km loop, anders doen meneer zijn billen pijn… zucht ;-) )!. En zo ging het dus ook vandaag. Na het werk trokken we samen op pad. Een parcourske van een kleine 14km langs de Blaarmeersen en de Drongense Assels. De straffe stoten van de voorbije werkdag gedeeld en toch een beetje samen aan de conditie gewerkt, de één al meer dan de ander ;-) .

Geef een reactie