Kalen BlasiusLOOP …. gefietst :-)

LIefde is… samen fietsen (foto Provence 2011)

Een zalig zonnige zondag. Na een geslaagde verwendag en overnachting bij Wu Wei inclusief quality time met een goede vriendin (babbelen, babbelen en nog eens babbelen!), ben ik tegen de middag terug thuis. Tijd voor quality time met ‘t ventje dan. Ik had mezelf gezegd er een rustdag van te maken. Eens geen sport op de planning te zetten omdat Maarten me al het hele weekend had moeten missen en het waarschijnlijk niet leuk zou vinden als ik onmiddellijk weer zou gaan lopen (letterlijk dan ;-) ). Maar wat krijg je dan? Wordt zowaar het voorstel gelanceerd om de racefietsen van stal te halen en samen een toerke te fietsen. Samen  fietsen? En dat geheel spontaan? Leuk! De deze zegt geen “nee”.

Leuk!  Hoewel…. zoals gezegd is dat geen evidentie. Houdt Maarten van afwisselende parcours met veel bochten, hou ik van rechte lange stukken waar ik stevig gas kan geven. Compatibili-teitsniveau onder nul, maar voor de rest, leuk hoor. Hmmm…. Via de fietsknooppunten dokteren we een route uit die een beetje van beide bevat. Enkele mooie rechte stukken langs de vaart richting Lovendegem, gecombineerd met enkele stukken langs kronkelige weggetjes in het hol van Pluto rond het Gentse. Everybody happy. Moet lukken.

Uitgestippeld parcours

Fietsjes klaar, fietsschoenen, helm, handschoenen…. het vergt enig geduld tot we alles bij elkaar hebben maar uiteindelijk konden we toch op pad. Het werd een ZALIGE fietstocht. Eerst enkele rechte lange stukken (Watersportbaan, stukje Ring, stukje vaart Lovendegem) om op te warmen en tegen dat Maarten van verveling van zijn fiets zou kunnen vallen, sloegen we af richting Drongen. Kleine baantjes tussen gigantische maïsvelden en dankzij het goede weer en autoloze zondag geen auto op de baan te bekennen. Zalig. Toch enig punt van verwarring bij mij: zelfs op de kronkelweggetjes rij ik vooraan en haalt Maarten me niet in. Huh? Dit is nochtans zijn terrein, want het betere bochtenwerk is écht niet aan mij besteed (ja, ik geef toe, ik ga door de bocht aan een snelheid die bedroevend veel gelijkt op deze van een schildpad). Wat is er aan de hand? Meneer licht toe: “mijn boterham is al verteerd”. Oh boy…. en we zijn nog maar pas vertrokken ;-) .

Na dan weer een stukje snelheid langs de vaart komen we in Landegem terecht. Moeten we ergens oversteken en kijk ik naar rechts om te zien of er auto’s komen, zie ik dat die baan is afgezet. Huh? Wat is hier aan de hand? Gelukkig moesten we naar links dus we rijden vrolijk verder. Plots bevinden we ons tussen lopers…. véél lopers…. te veel lopers om gewoon lopers te zijn die een training doen…. euh…. lopers mét borstnummers. BORSTNUMMERS !!??  Oh shit! Zijn we toch wel middenin een loopwedstrijd terecht gekomen zeker? Jawel, ‘t is blijkbaar kermis in Landegem en vandaag was het de Kalen Blasiusloop… Wijs, vree wijs. Maar niet als je dat met de fiets moet doen. Aangezien we de weg niet kennen in Landegem en enkel het papiertje meehadden met de nummers voor de fietsknooppunten, zat er niets anders op dan tussen de lopers te blijven laveren…. een ware oefening voor mijn bochtenwerk! :-) Of hoe we eens een loopwedstrijd gefietst hebben. Maar ‘t is niet echt een aanrader!

Drie ontsnappingspogingen verder konden we de lopers van ons afschudden en onze tocht verderzetten…. mijn hartslag 50 slagen hoger en de gemiddelde snelheid bedroevend laag. Maar we hebben wél veel lol gehad! En een schoon toerke gefietst. Niet slecht voor een rustdag!

Geef een reactie