In het boekenrek – I run, therefore I am (still) nuts

 Als lezende loper of lopende lezer kan je je tegenwoordig helemaal verliezen in de veelheid aan boeken die over lopen zijn geschreven. Het ene boek al beter, serieuzer, grappiger, herkenbaarder dan het andere, maar elk informatief en entertainend op één of andere manier. Nu is er één loopboek dat voor mij met kop en schouders (voor zover een boek kop en schouders kan hebben natuurlijk) boven de rest uitsteekt. Eentje waar ik steeds naar teruggrijp en dat ik al zeker drie keer heb herlezen: I run, therefore I am nuts van Bob Schwartz. De titel alleen al “ik loop, daarom ben ik gek”, bezorgt mij een grijns van oor tot oor. De inhoud nog veel meer.

Bob Schwartz, zelf een loper, heeft al verschillende boeken geschreven en werkt als freelance journalist. Zijn humoristische stukken werden in verschillende looptijdschriften gepubliceerd, waarvan je ook een voorsmaakje kan krijgen op zijn eigen blog. Met een ultraloop zamelde hij meer dan 50.000 USD in voor een goed doel en hij stichtte ook een loopclub ergens over de grote plas. Schwartz omschrijft zichzelf aan de hand van volgende besttijden: 2u45 op de marathon; 1u16 op de halve marathon, 34 min op de 10 km  en …. 58 seconden op de “potato sack race” in de basisschool :-) … En de toon is gezet!

Ben je de Engelse taal machtig en ben je zelf een loper, neem dan zeker even dit boek ter hand. Onderverdeeld in 10 verschillende delen, handelen korte en humoristische stukjes over alles wat met lopen te maken heeft, van training over motivatie tot voeding en de marathon. De grappige schrijfstijl en het herkenbare van de soms absurde trekjes die lopers hebben maken het geheel heel leuk en vlot leesbaar. Doordat het boek is opgebouwd in korte stukjes kan je ook heel makkelijk één specifiek thema uitkiezen en het boek dan weer neerleggen.

Toen ik het boek voor de allereerste keer las, schreef ik er het volgende over op m’n vorige blog: er is één hoofdstukje waaruit ik bepaalde dingen wil citeren. Dit specifieke hoofdstuk “The Runner’s Better Half” beschrijft wat de partner van een loper lijden kan. Ik liet Maarten het stukje lezen en had de volgende 5 minuten een van-het-lachen-schuddende echtgenoot naast mij in de zetel. Daar gaan we dan:  ***…… and I shuffled across the finish line more than just a little pale, sore and slightly incoherent. My wife looked at me in this condition and stated “and the point of this is what?” … *** Running spouses learn to live with the laundry room being decorated in drying Tshirts  and shorts as more clothes now stay out of the dryer than go in … *** Spouses of runners realize that sometimes the timing and destinations of vacations are planned solely around an acompanying race…*** The morning run  invariably awakens the runner’s wife, as we quietly tiptoe about but eventually stumble over the minefield of running shoes scattered across the bedroom floor…*** Running spouses don’t even blink any more when we implement the postrun, anti-inflammatory measures of attaching bags of frozen peas to our legs or hosing ourselves down in the front yard with a stream of cold water…*** Running spouses acknowledge that half our wardrobe has reflective fabric for visibility in the dark…*** Of hoe “in goede en in slechte dagen” vertaald wordt naar “in tijden van carbo-loading, zweterige dagen, blessuretijd enz…”. Grappig!

De smaak te pakken? Dat zal wel, dit boek is een echte must voor lopers, want enkel wie zelf loopt begrijpt helemaal wat een andere loper bedoelt. Maar misschien zelfs nog meer voor de mensen rondom hen (familie, vrienden,….) die maar niet schijnen te kunnen bevatten “what running is all about”.

Het goede  nieuws is… dat een tweede boek van de hand van Bob Schwartz, “I run, therefore I am still nuts”, volgende maand zou uitkomen, waarin hij ons trakteert op maar liefst 43 nieuwe verhaaltjes. Weer iets om op ons to-read lijstje te zetten!

nuts- the sequel!

Geef een reactie