Lunch hours aren’t for eating … I am a runner

Onlangs kwam ik op de facebookpagina van een hardloopliefhebbersgroep (bingo! alweer extra veel punten in scrabble voor dit woord) deze quote tegen:

Mijn middagpauzes zijn er niet om te eten. Mijn zaterdagochtend dienen niet om uit te slapen. Mijn vakanties zijn er niet om het rustig aan te doen…. Ik ben een loper“.

Spontaan verscheen een grijns van herkenning op m’n gezicht. Want ja, de zaterdagochtenden waarop ik na 7u30 nog in m’n bed te vinden ben zijn op één hand te tellen en gaan meestal gepaard met een recent doktersbezoek de dagen voordien en een daaruit volgend loop-verbod. Meestal word ik immers op zaterdagochtend spontaan rond 6u30 – 7u wakker en maakt m’n hart een sprongetje van blijdschap bij de idee dat ik de tijd heb om lekker lang te gaan lopen, wat we dan ook meteen doen natuurlijk. Een uur of twee is dan wel het absolute minimum ;-) Tegen dat ik dan terugben van m’n training wordt Maarten net wakker… ideaal!

En ja, ook bij ons worden vakanties min of meer gepland rond mijn passie voor het lopen. Bij 80% van de citytrips die we doen wordt de bestemming en de timing gekozen in functie van een marathon ter plaatse. Bij langere reizen wordt steevast gezocht naar hotelletjes dichtbij een park, kanaal en/of strand, kwestie van garantie te hebben – néé, niet op mooi weer (who cares?) – op leuke looproutes. Alle loopspulletjes worden dan ook netjes in de handbagage opgeborgen zodat bij eventueel verlies van de bagage in het wijde luchtruim toch kan worden gelopen. Liever drie weken in dezelfde jeansbroek rondlopen dan niét te kunnen lopen, toch?

Tot slot klinkt ook het lunchpauzeverhaal heel bekend in de oren. Ik vermeldde reeds eerder dat de sportende medewerker bij Universiteit Gent dik in de watten wordt gelegd. Zo komt het dan dat je me gemiddeld twee keer per week tijdens de middagpauze in het zwembad kan zien baantjes trekken om dan met een lekkere frisse kop in de namiddag verder te kunnen werken. Sinds kort weet ik bovendien dankzij een sympathieke collega-loper ook af van het bestaan van douches dichtbij mijn bureau waardoor… ik ook af en toe tijdens de middagpauze de schoentjes aanbind om te gaan lopen. Nu de dagen weer korter worden is het immers ‘s morgens en ‘s avonds nog/al donker en dan is het best leuk om overdag onder een fris herfstzonnetje wat kilometertjes te malen. Geweldig is dat!

Zo geschiedde ook gisteren. Na een productieve voormiddag met m’n hoofd tussen de cijfers trok ik tijdens de middagpauze richting Blaarmeersen om al die cijfers er weer uit te lopen. Begeleid door het zonnetje en schitterende muziek genoot ik van elke looppas die ik zette. Zo werden het 10,7 km in een uurtje. Zalig!  Dat we nadien naar de studentenresto moeten racen om snel te eten om toch nog die vergadering van 14u te halen… dat is een bijkomstigheid ;-) .

Geef een reactie