Yoga voor lopers?

Yoga. Ik begeef me met deze term meteen op vrij onbekend en dus gevaarlijk terrein. Wat voor zinnigs kan ik schrijven over yoga als ik het zelf nog nooit heb geprobeerd? Waarom eigenlijk? Is het omdat de sport mij vrij statisch lijkt en mijn explosieve ik niet meteen staat te springen om een uurlang poses aan te nemen op dezelfde vierkante meter? Komt het doordat ik bij het zien van alle mogelijke poses meteen visioenen krijg van een gigantische Julie-knoop met bijhorende krampen waar ik gegarandeerd nooit meer uit geraak? Of is het gewoon een kwestie van “wat de boer niet kent, eet hij niet”?  Ik vermoed dat het antwoord schuilt in een combinatie van deze drie.

Nochtans zijn mijn redenen misschien geheel onterecht. En misschien is deze sport echt wel eens het proberen waard. Je zou het zo wel gaan denken als je ziet dat tegenwoordig duizenden mensen hevig fan zijn en regelmatig yoga-en, iets wat vroeger voorbehouden leek te zijn voor goeroe’s en mediteurs. Yoga was, toen het zo’n 4.000 jaar geleden in India ontstond, vooral een manier om tot een diepere staat van meditatie te komen. En ook nu is dat nog steeds de kern van yoga, al wordt de eenheid van lichaam en geest nu vooral gezocht (en gevonden) in een combinatie van ademhaling, lichamelijke oefening en concentratie. De oefeningen geven kracht en energie en zorgen voor een algeheel prettig gevoel van ontspanning, wat juist in onze jachtige 21e eeuw een goede manier is om tot rust te komen. (bron: http://www.yoga-wijzer.nl).

Rust…. ontspanning…  klinkt niet slecht, toch? Aanhangers van yoga berichten enthousiast over alle voordelen die deze sport met zich meebrengt. Uiteraard komen we de klassiekers tegen als gewichtsverlies, stressvermindering, krachtverbetering en positieve cardio-vasculaire effecten. Als toetje erbovenop worden ook stressverlichten, innerlijke rust en…. lenigheid genoemd. Lenigheid! Aha, nu wordt het interessant. Hardlopers zijn ervoor gekend nu niet bepaald uit te blinken in lenigheid. Uithoudingsvermogen, kracht, noem maar op, dat hebben we allemaal. Maar lenigheid? Geef toe, het aantal lopers dat met sprekend gemak zijn been in zijn nek legt is op één hand te tellen, denk ik zo.

dancer pose

En dus…. promoot een Amerikaans tijschrift “Men’s Journal” in haar artikel 10 yoga poses for runners… u raadt het al… 10 yoga-poses die goed zouden zijn voor lopers. Het gaat om tien verschillende poses specifiek gericht op de bewegingen die lopers maken tijdens het beoefenen van hun sport. Bekijkt u ze eens rustig. Valt wel mee, denk ik dan zo. Behalve de “dancer” pose, die ik mij onmogelijk zie aannemen zonder langszij te vallen, maar 9/10 is ook al een mooie score, niet? Dat we, na deze 10 poses gedaan te hebben, ons been in onze nek zullen kunnen leggen, lijkt dus nog steeds onwaarschijnlijk, maar het zou er, volgens de auteurs wél toe bijdragen dat ons lichaam beter bestand is tegen de belasting die ze te verduren krijgt bij het lopen, waardoor blessures kunnen worden vermeden. En daarvoor… kruipt ondergetekende misschien wel eens op zo’n yogamatje.

Misschien… Nu moet je niet meteen verwachten dat yoga een positief effect zal hebben op je loopprestaties zelf. Immers, lopen is, samen met bijvoorbeeld wielrennen, een sport waarbij lenigheid weinig invloed heeft op je kunnen. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld turnen of kuntstschaatsen. Het voordeel voor lopers zit dus vooral in het feit dat door het rekken en strekken je pezen en gewrichten veel soepeler zijn en dus veel blessurebestendiger.

En jullie? Wat zijn jullie ervaringen met yoga? Zijn er fans? Ervaringen? Ik ben benieuwd!

Geef een reactie