Halve marathon Brussel – 07/10/2012

Zondag 7 oktober 2012. Opnieuw een halve marathon op het programma: de halve marathon van Brussel: de 20km van Brussel met een plus; het nummertje twee van de vijf leuke halve marathons die ik voor deze herfst zorgvuldig heb geselecteerd. Het gekke is, eigenlijk had ik deze wedstrijd niet eens in m’n agenda genoteerd. Maar toen ik vernam dat maatje Wouter net deze wedstrijd had uitgekozen om zijn debuut te maken op de marathon, dan heb ik geen seconde getwijfeld!  Bij wijze van morele ondersteuning voor Wouter besluit ik dus de halve mee te lopen. Voor de fun van het lopen. En voor de leuke babbel bij pot en pint achteraf. Uiteraard.

NMBS ticket

De dag begon alvast goed. Gelaarsd en gespoord, vergezeld van een stralend humeur, onder een stralende zon en voorzien van een pak loopgoesting sta ik op het perron van Gent Sint-Pieters te wachten op de trein richting Brussel. Naast mij twee mannen in loopkledij. Spreekt één me aan: “ga jij ook lopen in Brussel?”. Alsof een normale mens altijd in loopkledij op de trein staat te wachten? Ja dus! Enfin, we geraken aan de praat. Peter en ik. Hij loopt zijn eerste halve marathon en is heel nieuwsgierig. Wel leuk. ALs de trein toekomt zegt hij “kom, we gaan in 1e klas zitten”. Hoezo? In eerste klas? Ik heb wel maar een ticketje voor tweede klas gekocht… Peter blijkt voor de NMBS te werken en dus was dat plots geen probleem. Haha! Geheel in stijl en in niet onaangenaam gezelschap spoorde ik dus naar Brussel en terwijl de kilometers onder ons door vlogen babbelden we honderduit over lopen. Dankuwel Peter, aangename kennismaking!

In Brussel aangekomen ga ik snel m’n borstnummer ophalen in Autoworld en ga op zoek naar maatje Wouter. Huh? Hoezo? Wouter deed toch mee met de marathon? En vertrok de marathon al niet om 9u? Ja inderdaad…. tijdens de laatste lange duurlooptraining geraakte Wouter jammer genoeg geblesseerd waardoor hij z’n marathonplannen met grote spijt in het hart moest opbergen. Maar toch kwam hij naar Brussel om te supporteren, en dat vind ik gewoon super van hem! Thanks Wouter. We babbelen even en nemen een kiekje bij de bogen in het Jubelpark en dan wordt het aftellen naar de start van de halve marathon….

Met maatje Wouter (voor wie het niet-starten toch wel even moeilijk was) aan de start

Niet voor doetjes, overigens, die halve marathon van Brussel. Met een pittig parcours dwars door de hoofdstad, dat over kasseien en tramsporen voert, dat de hoogtemeters opstapelt en dat in de verschillende tunnels van de Louisalaan de lucht uit je longen zuigt, vormt het een ideaal recept voor een PW – personal worst – in plaats van een PR – personal record. Geen grote verwachtingen dus aan de start van deze halve marathon. Zeker beter doen dan m’n tijd 6 jaar geleden (1u54) en voor de rest vooral genieten, dat was het plan.

Stipt om 10u30 werden we de straten van de Belgische hoofdstad in geschoten. Lopers van allerlei pluimage, in alle mogelijke kleurrijke T-shirts shoten alle richtingen uit in het Jubelpark. Even later volgde dan de deinende hoofdenmassa in de wetstraat, altijd indrukwekkend om zien. Ik ken het parcours op m’n duimpje, na 5 deelnames aan de 20 km van Brussel weet ik precies wat me te wachten staat. Ik weet dus dat ik me eigenlijk rustig zou moeten houden, maar toch gaan de eerste 2 kilometers sneller dan 5 min/km. Wijs.  Aan km 2,5 zwaaien we even naar de Koning, lopen we richting Justitiepaleis waar de kasseien aan onze kuiten knagen en dan gaat het door de tunnels van de Louisalaan. De Hel. Of toch een beetje.

Lopers zwaaien naar de koning

Gelukkig konden we rekenen op talloze enthousiaste supporters die bovenop de bruggen van de tunnels luidkeels stonden te roepen en te dansen. Heel erg leuk. Ze hadden ook een spandoek gemaakt – een gigantische smiley – als je daar niet vrolijk wordt, weet ik het ook niet meer. Ondertussen schieten de kilometers onder onze voeten door en voor je het weet bereiken we al het park. Voor mij het teken dat we al bijna halfweg zijn.

De organisatie verloopt perfect. Niet alleen de afhaling van de borstnummers was goed geregeld, er is ook een prima kilometeraanduiding en geregeld bevoorradingsposten ruim voorzien van water, sportdrank en zelfs bananen. Voor elk wat wils dus. Zó goed was de organisatie zelfs dat je eigenlijk geen Garmin of Polar nodig had… langs de kant van de weg stond zelfs een snelheidsaanduider (zie foto) ;-) Of hoe die autosnelheidsmeters dus ook voor lopers lijken te werken, ik vond het wel grappig!

Snelheidsmeter voor lopers? Bedankt, u houdt u aan de snelheidslimiet. Woeha!

Ondertussen blijft het perfect lopen. Het 12-kmbord passeer ik precies na één uur lopen. Niet slecht, wetende dat het parcours in Brussel geen meter plat is en ik ondertussen nog gestopt ben om foto’s te nemen. De max! Het geeft me een extra loopboost en ik huppel vrolijk verder. Naar boven, naar beneden. Door een park…. ik geniet met volle teugen. De sfeer is geweldig. Als de 20km van Brussel maar met minder volk dus meer ruimte om te lopen. Zalig. Na 16km duikt de gevreesde tervurenlaan op. Een kleine 2km klimmen. Ik spreek m’n kuiten bemoedigend toe en ze luisteren gedwee. De Tervurenlaan wordt bedwongen aan 5 min /km. Krijg nou wat. En vanaf dan is het kicken! Het Jubelpark weer…. de wetstraat … en dan finishen op de Grote markt van Brussel. Ik klok af op 1:45:55 ! Woehoe! De max! Dat belooft voor volgende week in Eindhoven (plat en snel parcours).

Ik neem ontzettend gelukkig mijn medaille in ontvangst, wat eten en drinken en wandel verder de grote markt op. Nagenietend van deze enorm mooie wedstrijd, een prachtig parcours, in een zonovergoten Brussel met een adembenemende finish. De max! Dan werd het zoeken naar m’n vrienden die kwamen supporteren. Toen ik vroeg waar ik ze kon vinden zeiden ze “we staan op de Grote Markt”. Gemakkelijk…. de Grote Markt is, zoals de naam het zegt, GROOT, en we waren daar nu niet bepaald alleen :-) Maar even later vond ik m’n vriendjes toch en hebben we nog héél lang en gezellig nagekaart op een terras. Een SUPERdag!

Tetteren en chillen op terras in Brussel

Daarna trokken we nog naar het STAM om de tweejarigenrace mee te maken. Subliem, dat was het! Maar…. daarover vertel ik jullie graag morgen meer!

Hieronder nog enkele sfeerfotootjes:

Véél volk aan de start

supporters hangen een smiley-spandoek boven de tunnels

enthousiaste medewerkers delen water uit

Euh…. heeft iemand mijn vrienden gezien?

Parcours halve marathon

Geef een reactie