Happy feet ?

De halve marathon van Eindhoven vorige zondag werd ingekaderd in een zalig weekendje weg. Hotelletje geboekt. Met ons tweetjes gezellig wandelen, shoppen en lekker gaan eten…. Onszelf trakteren op een tweedaagse weg van huis en weg van alle stress. Niets zo ideaal als een stevige comfort shopping sessie om je humeur een verkwikkende boost te geven. Dat onze portemonnee daar gelijk onwel van wordt, vergeten we eventjes voor het gemak.

Bij m’n vorige werkgever (die z’n zetel heeft aan de peperdure Louisalaan in Brussel hihi) ging ik ooit eens shoppen tijdens de middagpauze na een helse voormiddag. Terwijl de stoom nog uit m’n oren kwam trok ik van de ene winkel naar de andere. Uit pure frustratie en om van de stress te bekomen liet ik me eens goed gaan en deed de inhoud van m’n kleerkast met minstens 5% toenemen; het saldo op m’n bankrekening met 15% verminderen…. Bij het zien van zoveel moois en het idee dat ik erin zou kunnen rondlopen, smolt m’n rothumeur als sneeuw voor de zon. Nadien probeerde ik het bonnetje bij m’n directe chef in te dienen als zijnde “beroepskosten”. Het mocht helaas niet zijn…. ;-) .

Maar goed, ik wijk af, terug naar Eindhoven dus. Een gezellige, doch natte, shopnamiddag bij onze Noorderburen dus, en die bleek al snel héél vruchtbaar te zijn. Maarten eigende zich een hoody en twee T-shirts toe en ik…. ik liet m’n oog vallen op dit fantastische stel laarsjes.

Mooie laarsjes :-)

Ik was er meteen verliefd op en aangezien ik toch nog een deftige schoen (allez, 2 schoenen, liefst een linker en een rechter exemplaar) zocht om mee te gaan werken, kwamen deze echt als een godsgeschenk uit de hemel gevallen. Goed zowel onder een broek als onder een rok. Een kleur dat met veel kledij combineerbaar is en dat alles voor een schappelijke prijs. Na zowat een halfuur op de laarsjes te hebben rondgeparadeerd in de winkel en ze mentaal tot de mijne te hebben bekroond, besloot ik ze te kopen. Dolgelukkig en zo blij als een klein kind sleepte ik de rest van de namiddag een gigantische schoendoos de stad door (tja, een mens moet er iets voor over hebben).

Maandag. Werkdag. Een paar vergaderingen gepland met belangrijk volk. Geen dag voor jeans en casual trui dus, maar een beetje deftiger. Haha! Tijd voor de laarsjes! Geweldig. Ze zitten fantastisch en staan prima bij m’n kledij. Alleen…. is ondergetekende het niet zo gewoon van op hakken te lopen en werd het al snel een dag waarbij ik de verplaatsingen tot een absoluut minimum beperkte. Maar ik moest en zou de laarsjes dragen en ook ‘s avonds, als ik te voet naar de Zweedse les ging, gingen ze aan m’n voeten. Trots als een pauw met mijn laarsjes de hele dag gestapt. Happy Julie! Maar ook happy feet?

Euh… nee, niet bepaald. De achillespeesjes vonden de metamorfose van platte schoenen naar laarsjes met hak beneden alles en uitten hun ongenoegen door van zich te laten horen. Een lichte zeurende pijn die ik maar al te goed ken. Zo niet he mannekes! Ik wil wel nog kunnen lopen en heb echt geen zin in een blessure! Snel wat Voltaren gesmeerd, wat ijs erop gelegd en een nurofenneke gepakt en de pijn was al snel vergeten. Dinsdag al gaan zwemmen en spinnen, gisteren gaan lopen en daarnet een uurtje gaan spinnen. Allemaal zonder problemen.

Oef! Gelukkig maar. Jaren geleden sukkelde ik maandenlang met de achillespees en ik had geen zin in een herhaling van dat scenario. Vanalles hebben ze toen geprobeerd, van steunzolen over ontstekingsremmers tot rust en / of inspuitingen. Niets hielp. Pas na twee sessies van ESWT verdwenen de problemen als sneeuw voor de zon en zijn nooit meer weergekeerd. De pijn die ik voelde was dus helemaal niet welkom. Ondergetekende zal dus  twee keer nadenken voor ze nog eens een héle dag op de laarsjes rondloopt. Goed voor een avondje film misschien. Of een etentje in een chique restaurant. Een feestje af en toe. Maar een hele dag erop rondlopen…. geen goed recept voor happy feet!

Geef een reactie