Wat heeft Evy dat ik niet heb ?

En hoe zou het nog met Maarten zijn? Maarten, de eeuwige zetelatleet die drie weken geleden tot ieders grote verbazing geheel spontaan afscheid nam van zijn trouwe bondgenoot (de zetel), schoenen kocht en op eigen initiatief begon te start-to-runnen?

Ik beken. Ik was sceptisch. En nog geen klein beetje. Hoe graag ik het ook wilde, ik kon maar moeilijk geloven dat mijn Maarten op zijn 31e toch nog enige vorm van sportiviteit zou ontwikkelen, laat staan volhouden. But he proved me wrong. Maarten trekt nu al een week of drie braafjes om de 2 à 3 dagen op pad. Gewapend met mijn Garmin (als dat speeltje hem helpt om het vol te houden ga ik dat zeker niet weigeren) en met Evy op de Ipod trekt hij de deur achter zich dicht om pas een halfuur later terug binnen te komen. Rood en bezweet. Maar vooral: duidelijk content. “Het was leuk“, krijg ik dan te horen. Krijg nou wat? Al die jaren word ik op een bulderlach getrakteerd als ik zeg dat lopen leuk is, en nu zegt ie het spontaan zelf? Ik begin zowaar achterdochtig te worden. Wat heeft Evy dat ik niet heb?

Maarten, tevreden na een training

11 lessen heeft Maarten nu al afgewerkt. Goed voor sessies waarbij lopen en wandelen met elkaar worden afgewisseld. De langste loopduur tot nu toe? 5 minuten! Voor lopers peanuts, maar voor start-to-runners heel wat. Ik ben dan ook geen klein beetje trots als hij terugkomt na een half uur, met 4km op de teller en met rode wangen van de inspanning.

Het is wel even wennen natuurlijk. Plots krijg ik te horen dat “meneer vandaag nog moet lopen van Evy” en dat dat dus wel even moet worden meegenomen in de dagplanning. Want wat Evy zegt is blijkbaar heilig. Als een daguitstapje gepland is hoor ik meneer verdorie zelfs opperen dat hij vroeger zal opstaan om de training éérst af te leggen. Wablief? Is dat mijn echtgenoot? Die tot voor kort tijdens weekend amper uit zijn bed te krijgen was voor het middaguur? Maf!

En zo herken ik mijn handelswijzen in die van Maarten. Zelf zet ik, als ik thuiskom na een loopje, altijd eerst een kopje koffie en drink dat op terwijl ik de cijfertjes download op sporttracks en m’n excelbestand aanvul. Pas nadien ga ik douchen. Als ik helemaal uitgezweet ben en de hartslag is gezakt. Tot voor kort kon ik dan altijd op commentaar van Maarten rekenen. “Zou je niet eerst douchen?” of “zit je hier nu nog te stinken?”. En raad eens  wat meneer nu doet? Jawel hoor, bij thuiskomst worden éérst de cijfertjes op pc gezet en pas dan gaat meneer douchen. Wedden dat ik nu geen commentaar meer zal krijgen?

Het was vorige week ook wel bijzonder vreemd om Maarten twee keer ‘s avonds in zijn sportkleren te zien duiken om te gaan trainen, terwijl ik zelf dankzij de sinusitisbeestjes naar m’n zetel was verbannen. Vroeger, als ik ziek was, kwam maarten gezellig bij me in de zetel zitten met een kopje thee. En nu? Nu heeft meneer een date met Evy.  En dus ging hij lopen terwijl ik met een broek vol loopgoesting en een kop vol snot heel eenzaam achterbleef. Boe-hoe-hoe, arme ik ;-)

Kortom, we genieten beiden met volle teugen van Maarten’s nieuwe hobby, zij het voorlopig elk op ons eigen manier. Maarten geniet van het ontdekken en van de vooruitgang die hij maakt. Ik geniet van de herkenbare situaties en van het idee dat we straks samen zullen kunnen gaan lopen. En dan kunnen we na afloop eerst SAMEN de cijfertjes op PC zetten en dan douchen :-) . Daar kan Evy volgens mij niet tegenop! ;-)

Geef een reactie