Mijn blog in de kijker

Als schrijvende hardloper of hardlopende schrijver,  loop en schrijf ik in de allereerste plaats voor mezelf. Ik geniet met volle teugen van de eenzame uren als hardloper, de adrenaline die de sport me geeft, de rode kaakjes waarmee je thuiskomt na een training in de herfstkou en de voldoening die je voelt na een vlot verlopen loopje. Evenzo geniet ik ervan mijn hersen-kronkels nadien te kunnen neerpennen op dit virtuele bladje papier, om te spelen met woorden en om na lang wikken en wegen met de juiste klemtonen en intonatie zo goed als mogelijk weer te geven hoe ik me voelde of wat ik wil zeggen. Gewoon, omdat ik het leuk vind.

Nu moeten we niet flauw doen. Natuurlijk is het bijzonder leuk als er op m’n blog ook effectief mensen langskomen die m’n stukjes lezen, ze hopelijk wel ok vinden en liefst nog een reactie nalaten ook. Als mensen blijven terugkomen en positieve feedback geven. Kortom, als je het gevoel hebt dat je met dit infinitessimaal kleine stukje van het gigantische cyberspace ergens toch mensen aanspreekt en raakt met je verhalen en avonturen. Dat is leuk. En het streelt ook wel je ego. Voor zover dat ego enige streling behoeft, maar dat laat ik hier in het midden ;-) .

Ik was dan ook niet weinig gelukkig toen ik vernam dat een journaliste van Libelle een stukje over mij wilde plaatsen in het tijdschrift waar ze voor werkt. Of ik dat zag zitten? Tuurlijk wel. Een beetje extra reclame voor mijn blog. Super! Wat volgde was een elektronische uitwisseling van mijn loopervaringen en motivatie én een heuse fotoshoot aan de Gentse Watersportbaan met professionele fotograaf Johan Martens, die o.a. ook foto’s neemt voor zone09. Ga gerust eens kijken op zijn site, zijn werk is indrukwekkend.  Op een zonnige herfstdag na het werk liet deze camerakunstenaar me rekken en strekken, lopen en zitten, dat alles om me op de gevoelige plaat vast te leggen. Het was ongelofelijk leuk om doen. Het resultaat? Deze week te zien in Libelle 44.

Fotograaf Johan Martens – zelf ook een loper overigens, zij het wel eentje met een beetje knieproblemen jammer genoeg - was ook zo vriendelijk om me ook de andere foto’s, die door Libelle zelf niet weerhouden werden, door te mailen. Ik voeg er hier nog twee aan toe. Met dank aan Johan, voor de mooie foto’s, maar ook voor de leuke babbel en de fietstocht naar huis (we blijken bijna-buren te zijn).

Fotograaf: Johan Martens

Fotograaf: Johan Martens

Geef een reactie