i svenska snälla

svenska flaggan

“En hoe zit het nu eigenlijk met dat Zweeds?” Aandachtige lezers zullen zich die vraag misschien stellen. Begin september kondigde ik immers aan Zweeds te zullen gaan volgen in avondschool. Jup, inderdaad, al die jaren studie aan het atheneum en universiteit volstonden niet om mijn leergierige honger te stillen en bovendien kon ik nog altijd niet uit aan de menukaart van Ikea (zijn dat nu écht “kutballen” als hoofd-gerecht???). Daarom trok ik in september, samen met m’n mama, terug naar de schoolbanken, waar ik ééns per week, met héél veel moeite, de Zweedse taal onder de knie probeer te krijgen. Met de nadruk op “probeer”. Want het is verdorie niet evident. Gelukkig hebben we een geduldige lerares en een héle leuke klasgroep, waardoor het zowaar een plezier is om elke maandagavond onze hersenen te pijnigen met Zweedse kronkels. Elke les staat garant voor minstens één slappe lach en in ieder geval tonnen plezier. Een beetje Zweeds leren we ook nog wel. En voor wie het wil weten: néé, het zijn geen “kutballen”, die overheerlijke Zweedse gehaktballetjes in Ikea, je spreekt het uit als sjeutballen. ‘t Is maar dat je ‘t weet.

Maar goed, hoe zit het dan nu eigenlijk met dat Zweeds na 8 weken studietijd? Oordeel zelf….

Hej! Jag heter Julie. Jag är belgiska och jag kommer från Belgien. Jag bor i Gent i radhuset på Koning Albertlaan. Jag är 33 år gammal. Jag arbetar som ekonom mellan klockan åtta och klockan fem. Jag älskar att köra maraton, att läser böcker och att äta choklad. Jag är gift med Maarten. Maarten är också belgare. Han är 31 år gammal. Han är ingenjör. Vi jobbar båda på universitetet. Vi har inte barn utan vi har fyra kaniner. Jag talar nederländska, franska, engelska, spanska, tyska och lite svenska. Maarten talar både engelska och franska och han älskar att äta kakor. Jag sover bredvid Maarten i sängen, till vänster om ;-). Min mor och jag läser svenska på en kvällskurs. Min mor heter Catherine. Hon arbetar inte längre som lärarinna, för hon är pensionerad. Jag bor i radhuset på sju rum, ett kök och två badrum. En diskmaskin finns i köket och ett handfat finns i badrummet. En matta ligger på golvet i vardagsrummet. Jag äter med en kniv och en gaffel. I fruktskålen finns äpple, päron och bananer. I kylskåpet finss fisk. Vi har också en trädgård met många olika blommor :-) .

Voila, niet slecht hé na 8 weken. Eigenlijk ben ik aangenaam verrast hoe snel je al een basisconversatie kan voeren met een minimum aan grammatica en woordenschat. Echt leuk. Toegegeven, heel ver ga ik hier in Stockholm niet mee komen denk ik. Het interesseert die Zweden vast geen bal hoeveel kamers er in mijn woning zijn of wat mijn mama doet. Om eten te bestellen ken ik enkel het woord voor “appel” en “brood” dus dat wordt een op culinair gebied vrij eentonige reis, tenzij ik me onnozel eet in de sjeutballen ;-) . En het schrijven is één ding, maar de uitspraak is dan weer iets heel anders. Hoe die Zweden kunnen spreken zonder te eindigen met een gigantische knoop in hun tong is mij niet echt duidelijk, de uitspraak is écht moeilijk. Dat leidt wel tot hilarische toestanden in de les. Wil je de “y” uitspreken, zegt de lerares: “zet je mond in de “u”stand en zeg dan i”. Probeer maar eens!

Er is dus best wel wat studeerwerk aan dat Zweeds. Na elk afgewerkt hoofdstuk krijgen we een toets, die meetelt voor het eindresultaat. De toets voor hoofdstuk 1 werd met succes afgelegd, maar deze voor hoofdstuk 2 (test vorige maandag) was van een héél ander kaliber. We hebben leren kloklezen en tellen en er kwam ook een luisteroefening aan te pas. Ik ga dus nog heel lang genieten van die éne keer dat ik 20/20 haalde, want het zit er vanaf nu niet meer in, vrees ik ;-). Vi ses!

De test van hoofdstuk 1 was nog héél gemakkelijk….

Geef een reactie