Start-to-run met Maarten en Evy

Lachende gezichten na een geslaagde les 17!

Hoogdag vandaag! En dat zeg ik niet omdat het zaterdag is en ik een heerlijk lang weekend voor mezelf heb. Noch omdat ik heb kunnen genieten van een uur lang intensieve zwemtraining vanmorgen of een bijzonder vruchtbaar bezoek aan de boekenbeurs in Antwerpen. Heel leuk allemaal, dat wel, maar het hoogtepunt van vandaag was voor mij toch wel…. dat Maarten eindelijk “zijn Evy” met mij wilde delen. Jawel! Vandaag had Evy voor Maarten lesje 17 voorzien en deze keer mocht ik zowaar mee. Een wonder. Want Maarten…. die loopt het liefst alleen en in het donker. Euh… ik ga me daar even géén vragen bij stellen. Alleen en in het donker dus. En ik pas niet in dat plaatje. Of beter: ik pasTE niet in dat plaatje, want vandaag mocht ik mee. Meneer stelde wel zijn voorwaarden: het moest ZIJN parcours zijn, en ZIJN tempo. En meneer wilde onderweg ook nog naar Evy luisteren in plaats van naar mij. Poeh… een mens moet tegenwoordig veel over hebben om met haar ventje te gaan lopen ;-)

Grapje hoor, ik was de koning te rijk. Samen loopkleren aantrekken. Samen schoenen en GPS-toestelletjes samenzoeken. Kibbelen over wie de sleutel gaat bijhouden onderweg (ik dus, daar ben ik wél goed genoeg voor ;-) )…. ik vond het allemaal geweldig. Om 18u30 stonden we beiden gelaarsd en gespoord klaar om te vertrekken. In het donker dus, wel te verstaan.

Pittig lesje had Evy voorzien. Blokken van lopen ( 2 min – 3 min – 6 min – 6 min – 7 min) met telkens wat wandelen tussen. Voor de ervaren lopers onder ons klinkt dit misschien peanuts, maar ik denk dat de gemiddelde Belg behoorlijk begint te zweten van alleen maar te dénken aan 6 minuten lopen, laat staan het effectief te doen. Het begin van ons loopje was een beetje onwennig. Als ik achter Maarten aanliep vond ie dat vervelend want dan voelde hij zich opgejaagd. Als ik voor hem liep, liep ik blijkbaar met momenten te snel (hoewel ik écht m”n best deed om traag te lopen, waardoor hij z”n tempo niet kon volgen). Gelukkig werd het pad na 1 km breder en dus: konden we naast elkaar lopen. Problem solved :-)

De eerste kilometer liep maarten ook met zijn oortjes in om naar Evy te kunnen luisteren. Ik kon bij wijze van spreken de Brabançonne zingen, een hele liefdesverklaring lanceren of een domme blondjesmop vertellen… meneer had enkel oor voor Evy. Hmmm… niet zo fijn…. tot Maarten zijn Iphone op speakers zette, we beiden naar de muziek en Evy konden luisteren en ook naar elkaar. Al was dat laatste eerder een woordenstroom van mijn kant, beantwoord door een gegrom van Maarten’s kant. Maar ik vond het allemaal GEWELDIG !

Ergens onderweg, langs het water, passeerden we één van de grote toeristenboten richting stad. Jawel hoor, onze start-to-runner liep sneller dan die boot, wat zeg je daarvan? De mensen op het dek begonnen enthousiast te supporteren voor ons, echt wel leuk. Het lesje werd zonder enig probleem afgewerkt en op het einde daagde Maarten me nog uit voor een sprintje… dat ik hem uiteraard heb laten winnen ;-) . VREE WIJS! Dit smaakt naar meer!

afwisselen tussen wandelen en lopen, goed voor 4,3 km

Geef een reactie