De andere kant – MauerwegTour 2012

Drie dagen op het tracé van de Berlijnse muur

Mijn loopclub LG Mauerweg Berlin organiseerde vorig weekend voor de tweede keer de MauerwegTour. We organiseren deze ultraloopwedstrijd in 3 etappes om de 2 jaar. Het parcours is het voormalige tracé van de Berlijnse muur, samen goed voor ruim 170 km. Hoewel ik heel veel zin had om de 3 etappes van 62, 67 en 45 km te lopen, besloot ik om tot de volgende editie te wachten en mij dit jaar volop als helper te engageren. Tot enkele weken voor de wedstrijd dacht ik nog de etappe van zondag mee te lopen om mezelf voor de gedane arbeid de dagen voordien te belonen, maar een kleine blessure gooide roet in het eten.

Zeventig lopers zaten donderdag al paraat voor de briefing. Het hadden er een pak meer kunnen zijn, maar het maximaal aantal deelnemers werd vastgelegd op basis van de slaapplaatsen in de hostels op het parcours. Die briefing is een noodzaak omdat ultrawedstrijden in een metropool niet evident zijn. Uiteraard kan het parcours niet helemaal afgezet worden en is het ook moeilijk om alle lopers op het juiste parcours te houden. Er wordt met discrete, maar goed zichtbare pijltjes gewerkt, die twee van onze fietsers de dagen voor de wedstrijd aanbrengen. Eén fietser fietst dan telkens voor de koploper uit om extra pijltjes aan te brengen waar ze niet meer hangen. De rode lantaarn wordt ook door een fietser begeleid. Verder zijn de verkeersregels van toepassing. Wie zich er niet aan houdt, wordt genadeloos gediskwalificeerd. Het klinkt vreemd als je denkt aan loopwedstrijden waar de eerste loper nauwelijks een paar seconden voor de tweede aankomt, maar op het einde van deze MauerwegTour was het tijdsverschil tussen de eerste en de tweede loper 44 minuten. Dan maakt het ook niet uit of je enkele keren even voor een rood licht moet wachten.

Ik stond dus met vele anderen eens aan de andere kant van de wedstrijd. Die andere kant was voor mij met een standje op het parcours staan om de lopers van eten en drinken te voorzien. Om de 8 km zo ongeveer was er zo’n standje. Ik had met mijn kompanen telkens de laatste post zodat we er al gauw dagelijks een vijftal uur stonden. De eerste was met een snelheid van meer dan 12 km per uur onderweg, de laatste liep rond de 7 km per uur.

Klaar om de lopers te ontvangen

Bij zo’n ultraverzorgingsstand  gaat het er helemaal anders aan toe dan bij een marathon. Zelfs wie op kop ligt, blijft even staan om een praatje te maken, iets te drinken en iets te eten. Sommige loopvrienden beweren zelfs dat ze dik worden van het ultralopen omdat er altijd zoveel te eten is tijdens een wedstrijd. Wij hadden boterhammen met kaas en salami, wafels, nootjes, snickers, chocolade, bananen, sinaasappelen, studentenhaver en nog veel meer aan te bieden. Er werd vooral cola en thee gedronken, maar we hadden toch een tiental atleten, dat zo dicht bij het einde ook al een biertje durfde te drinken.

Dat we daar wat in de kou stonden te verkleumen, vergaten we elke keer weer bij een vriendelijke groet of een korte bedanking van een loper. Door heel even aan die andere kant te gaan staan, besef je meteen ook weer wat een gedoe het is om zo’n wedstrijd te organiseren en wat al die vrijwilligers bewerkstelligen. Ik heb het dan nog niet eens gehad over de inkopen, het bagagetransport, de boekhouding, de reclame, de EHBO, de tijdsopname enzovoort. Bij deze bedank ik alle vrijwilligers bij loopwedstrijden en beloof ik nooit meer knorrig een bekertje water aan te nemen omdat ik mijn tempo niet kan houden. (Niet dat dat al veel gebeurd is, hoor. Dat knorrige dan, het tempo niet kunnen houden iets vaker.)

De top 3 bij de vrouwen en bij de mannen (van binnen naar buiten)

Uiteindelijk konden 50 tevreden lopers alle drie de etappes uitlopen. De winnaar Rainer Koch deed er minder dan 14 uur over. Toen hij over de meet kwam, kon je niet aan hem zien dat hij gelopen had. Ongelofelijk. Hij was van bij het begin de favoriet omdat hij onder andere de Transeuropaloop 2009 won. Als je 4500 km in 64 etappes kan lopen, is 170 km in 3 etappes natuurlijk klein bier. Bij de vrouwen won Kerstin Fenzlein. Voor mij wordt het binnen 2 jaar hopelijk een van de hoogtepunten van mijn loopjaar met tientallen vrijwilligers die dan voor mij in de weer zullen zijn.

Zin gekregen? Volgende zomer organiseert onze club een 100-mijlwedstrijd, hetzelfde parcours als dit weekend, op de Mauerweg, maar dan in 1 ruk. De wedstrijd was al even uitverkocht (200 deelnemers) maar vanaf vandaag worden 50 extra deelnemers toegelaten. Hier kan je inschrijven. Wees snel, want de startplaatsen vliegen de deur uit. Ik beloof alvast Nederlandstalige begeleiding…

Geef een reactie