Het begin van emancipatie in de loperswereld

Weer een leuke foto die ik deze week ontdekte op Facebook bij collega blogger Ronald. De foto in kwestie werd genomen tijdens de Boston marathon in 1967. Dat jaar was Kathrine Switzer de eerste dame die officieel aan deze marathon deelnam, al was dat eigenlijk niet geweten.  Kathrine had zich ingeschreven als “K. Switzer” zonder vermelding van haar geslacht. Toen de organisator – Jock Semple – vaststelde dat een dame deelnam aan zijn wedstrijd probeerde hij haar uit de race te halen. Vergeefs, echter, want Kathrine’s vriend en enkele andere lopers verhinderden hem dat te doen. Ze liep de hele wedstrijd uit en schreef later bovendien ook de New York City Marathon op haar naam. Je moet het maar doen.

Bij dat ene wapenfeit is het overigens niet gebleven. Een beetje rondsurfen op haar webstek en blog maakt al snel duidelijk dat dit “een dame met ballen” is. Haar professionele carrière wijdt Switzer aan het creëren van gelijke kansen en sportstatus voor vrouwen. Dat de marathon voor vrouwen vandaag de dag een olympische discipline is, hebben we onder andere aan haar te danken. Straffe madam, die Kathrine Switzer. En van haar inspanningen kon een andere sterke dame de vruchten plukken; Joan Benoit won immers de eerste marathon voor dames op de Olympische Spelen in 1984 in Los Angeles.

Ondanks alle tegenstand loopt Kathrine de marathon uit

Kathrine Switzer was echter niet de allerallereerste dame die de Boston marathon uitliep. Een jaar eerder deed Roberta Gibb haar dat eigenlijk al voor, al gebeurde dat niet officieel. Gibb verborg zich bij de start en liep nadien de wedstrijd mee zonder borstnummer. Pas 5 jaar na Switzer’s stunt, in 1972, was het dames officieel toegelaten om deel te nemen aan de wedstrijd.  Acht moedige dames stonden toen aan de start. Allen bereikten ze de finish; Nina Kuscik deed dit het snelst.

Wereldwijd was Switzer trouwens niet de eerste dame om illegaal een marathon mee te lopen. Misschien haalde Switzer wel de mosterd bij “Melpomene“, een Griekse dame die illegaal deelnam aan de marathon van Athene in 1896. Onderweg werd ze bespuugd en uitgejouwd door de andere deelnemers. Ze mocht niet deelnemen, maar volhardde en liep koppig naast het officiële parcours. Ook de laatste meters mocht ze niet in het stadion afleggen, dus liep ze nog een rondje errond. Het belette haar in ieder geval niet om te finishen in 4u30 minuten. Dat het de race gehouden werd op 8 maart, een dag die tegenwoordig bekend staat als “vrouwendag”, maakt het geheel nog des te pijnlijker….

We have come a long way!  Toch even iets om bij stil te staan als we vandaag de dag, geheel probleemloos, inschrijven voor gelijk welke marathon, man of vrouw, dik of dun. Hoe vanzelfsprekend wij dat nu vinden, tegenover welke toeren zij destijds moesten uithalen om gewoon een rondje te kunnen en mogen lopen….

Geef een reactie