Ubound!

Ubound! Wasda nu weer voor een beest? Toen ik de naam voor de eerste keer las, dacht ik spontaan aan twee dingen: de U-bahn in Berlijn en een bounty, de u wel gekende chocoladereep met kokosnoot in. Geen van beide zaken die je zou verwachten in het uurrooster van een sportcentrum. En toch is dat precies waar ik de term “Ubound” tegenkwam: op het overzichtje dat me twee weken geleden vriendelijk in m’n handen gestopt werd aan de balie van Stadium. Geheel onverwacht, tussen de zumba’s, BBB’s en cyclinglessen in stond daar plots het mij geheel onbekende Ubound. Aangezien ik wel vermoedde dat het niet kon gaan om een U-bahn richting bountyland (jammer!)  ging mijn nieuwsgierige ik op zoek naar meer informatie.

En wat kom je dan zoal te weten? Dat Ubound een ritmische aerobicsles is, overgewaaid helemaal vanuit het verre Argentinië, waarbij de deelnemers elk op een individuele mini-trampoline staan. Het geheel van oefeningen, waarbij je dus op die trampoline staat te springen, brengt een hoge trainingsintensiteit met zich mee, zonder negatieve invloed noch schade aan te richten aan de gewrichten. Ubound is springen en bewegen op pittige muziek, waarbij de trampoline een extra dimensie geeft. Een cardio- vasculaire work-out dus die zorgt voor spierversteviging en verbetering van het zenuwstelsel. Deze intense activiteit bezorgt je gegarandeerd een verbranding tot 900 calorieën per les. Halleluja! Dat zijn veel stukjes chocolade dat je kan eten als beloning! Voel je ‘ t enthousiasme van het scherm spatten?

Ho, maar wacht even. Euh… pardon? Een tram-po-li-ne? Bedoel je zo’n ding met veren waar je van op en neer gaat vliegen? Intensief en spierverstevigend misschien, ik wil wel, maar ondergetekende krijgt al visioenen over hoe ze eruit gaat zien op zo’n ding en hoe ze erin zal slagen zichzelf op tien minuten tijd onsterfelijk belachelijk te maken.  En da’s waarschijnlijk nog optimistisch gedacht, 5 minuten tijd is misschien realistischer. Spontaan moet ik denken aan onderstaand filmpje; vooral vanaf minuut 3…. oordeel zelf… blijven kijken, ‘t is grappig :-)

http://www.dailymotion.com/video/x1gr31

Het was dus toch met enige terughoudendheid dat ik gisteren het fitnesszaaltje binnenstapte… Omringd door 99% andere dames en 3 jongemannen (kwamen die voor de trampoline of voor de dames?) koos ik onwennig een trampolinetje voor mezelf uit en installeerde me geheel strategisch helemaal achterin het zaaltje. Als ik – zoals ik dacht – languit op m’n bek zou gaan, dan zou de rest dat tenminste niet hebben gezien. Dat er overal in de zaal spiegels zijn is een detail dat ik voor het gemak maar even vergat ;-) .

Een frisse, pittige madam bleek de lesgeefster te zijn. Ze liet er geen gras over groeien, zette meteen een up-beat muziekje op en voor ik het goed en wel besefte stond iedereen rond me te springen. De veren van de trampolines maken een grappig piepend geluid, geheel op maat van de muziek. Ik wist niet goed wat te verwachten, wat kan je nu eenmaal allemaal doen op een trampoline van npg geen meter diameter?

Mijn volleerde buurdames op hun trampoline :-)

Awel, ik zal het u zeggen: véél, héél veel. In no time waren we van het eenvoudige springen (dat ik toen al een huzarenstukje vond) geëvolueerd naar ware jumping jacks, lopen, knieën hoog opheffen en god weet wat allemaal. Jaja, dat allemaal op een rondje van nog geen meter diameter. Het eerste kwartier minimaliseerde ik m’n bewegingen dan ook tot in het oneindige, omdat ik er vast van overtuigd was van de trampoline te vliegen. Ondertussen hupten de dames rond me er vrolijk op los, alsof hun leven er vanaf hing. En niet één, niet één iemand viel van de trampoline. Krijg nou wat!

Na een kwartiertje begon het allemaal wel wat te wennen, begon ik vertrouwen te krijgen in dat veerding op pootjes en durfde ik m’n voeten al eens wat verder zetten, wat hoger springen. De tijd vloog voorbij, ik wist niet dat je evenwicht zoeken en behouden zo entertainend kon zijn. Van jumping jacks tot squats en zelfs ware gabber-dansbewegingen zoals in de discotheek een tiental jaar geleden… alles is de revue gepasseerd. Het verbaasde me op den duur zelfs niet dat we geheel french-cancangewijs een liedje afwerkten. Echt de max. Een beetje bij beetje groeide dat vertrouwen. En beetje bij beetje had ik er meer en meer lol in. Maar….

Hallo kroket, wat voor een workout is dat zeg? Dan loop je gemakkelijk 70km per week en ga je 5 of 6 uur per week spinnen. Dan zet je maandelijks een 50-tal sporturen op de teller en loop je met de regelmaat van de klok een marathon, dan zou je toch denken dat je conditie hebt, niet? Wel… think again! Niet dus. In al mijn enthousiasme om mijn benen minstens even hoog te heffen als de rest van de klas tijdens de french cancan toestanden, droop het zweet me af en was ik na nog geen halfuur dood. Klaar om als een slappe vod onder mijn trampolineke te gaan liggen in plaats van erop te staan. Er is dus nog werk aan de winkel. Maar da’s meer dan ok, want dit smaakt naar meer! Hier zien ze me zeker nog terug!

 

Geef een reactie