Afscheid van twee trouwe vrienden

Het is zover. Het moment van afscheid is gekomen. Ik heb het proberen uitstellen, de tijd proberen rekken, de kantjes er proberen aflopen met alle blessurerisico’s vandien, maar het mag niet zijn. Het is voorbij. Als quantified self-adept betreft één van de vele cijfertjes die ik bijhoud namelijk het aantal gelopen kilometers met mijn schoenen. Excuseer, nu geef ik mezelf een te grote rol in dit verhaal, het is uiteraard de software sporttracks die dit netjes voor me doet. Bij elke training hoef ik maar aan te vinken welk materiaal ik heb gebruikt (Garmin, schoenen,….) en voor elk item wordt geregistreerd en opgeteld hoeveel kilometers het al achter de rug heeft. Mijn schoenen gaan maximum een 1000-tal kilometer mee. Vanaf 900 km geeft Sporttracks al met een uitroepingsteken aan dat het einde in zicht is. We proberen dat nog even te negeren. We proberen nog even vast te houden aan die schoenen met wie we zoveel eenzame uren hebben doorgebracht. Maar toch komt onherroepelijk het moment: tijd voor nieuwe schoenen!

Sporttracks waarschuwt al een tijdje…

Hoewel de ingebruikname van een nieuw paar schoenen altijd even spannend is, het moment waarop ik aan de twee nieuwe loopvriendjes wordt geïntroduceerd altijd weer iets is om naar uit te kijken, het leuk is om ze een naam te geven en de eerste kilometers op nieuwe schoenen aanvoelen alsof je op wolkjes loopt, toch valt het dit emo-beestje zwaar om afscheid te nemen van het oude exemplaar, oftwel van Quick en Flupke. Je deelt tenslotte bijna 1.000 km met elkaar. 1.000 lange kilometers. Of toch meteen een uur of 100. Dat is best veel. Deze schoenen beleefden de marathon van Rijkevorsel mee en maakten dus ook kennis met de zotte kuren van Paul. Ze liepen in Aalter even veel rondjes rond de sporthal tijdens de 6-urenloop als ikzelf. Deze schoenen hielpen me door de eenzame nacht van de dodentocht. Ze hielpen me in Eindhoven aan een PR op de halve marathon. Ze trotseerden mee de Spaanse hitte in Cordoba en geraakten tijdens onze reis in Kroatië zelfs even vermist in het internationale luchtruim (oh paniek!). Ze werden door mij in plassen gedoopt en door de modder gewreven; in muffe sporttassen opgeborgen en straks samengebonden met veters. En toch zijn we altijd samen gebleven. Als dat geen ware vriendschap is ;-) .

Mijn trouwe vriendjes – danku voor vele uren loopplezier. Geniet van jullie pensioen!

Maar goed. Tijd voor een nieuw schoenentijdperk. Het oude paar – Quick en Flupke –  mag genieten van een welverdiend pensioen. Welkom nieuw paar schoenen dus, welkom Olleke en Bolleke. Het is trouwens exact hetzelfde paar als het vorige – ik heb m’n voeten één keer laten testen in Runners Service Lab en koop sindsdien altijd dezelfde. Een tip voor de die-hard lopers onder jullie: eens je een paar hebt dat je ligt, bestel ze bij Duitse firma’s op ebay, je kan er 2 paar kopen voor de prijs van 1… nieuwe uiteraard! Been there done that, heeft me al massa’s geld uitgespaard. Benieuwd welke dolle avonturen we samen zullen beleven de komende 1.000 kilometer!

Geef een reactie