Spektakel in het zwembad

Julie en zwemmen. Zoals ik eerder al schreef heb ik een bijzondere haat-liefde verhouding met deze sport. Enerzijds ben ik me ten volle bewust van de voordelen die het zwemmen met zich meebrengt, en besef ik heel goed dat het een krachttraining biedt die perfect complementair is aan mijn looptrainingen waarbij de gewrichten toch enigzins worden ontzien. Een ideale crosstraining dus. De extra verbrande calorietjes (750 kcal met een uur schoolslag alsjeblief), zijn natuurlijk mooi meegenomen.

Anderzijds heb ik een gruwelijke hekel aan die ijskoude sproeiers waar je door moet lopen om het zwembad te bereiken en aan het moment waarop je in het water gaat en je de koude langzaam maar zeker door je hele lijf voelt verspreiden. Ik blijf het ook gewoon rete (sorry) saai vinden om de hele tijd baantjes te trekken en tegeltjes te tellen. Het mag een waar wonder wezen dat ze me nog nooit al slapend op de bodem van het bad hebben gevonden. Echt. En ik haat het hoe – ondanks 37 douches met evenveel pullekes douchegel in het hele geurenpallet – de chloorgeur je nog steeds achtervolgt en iedereen in je omgeving precies kan ruiken dat je gezwommen hebt. Als ze dat al niet aan je natte haren hadden gezien…

Het is dus altijd met enige moeite dat ik mezelf – inmiddels toch gemiddeld drie keer per week – naar het zwembad sleep om er een uurtje baantjes te trekken. Gewoon schoolslag dankuwel, dat volstaat. Mijn zielige pogingen tot crawl eindigden telkens met een enorme hoestbui op de bodem van het bad. Bovendien blijkt schoolslag misschien de traagste zwemslag te zijn, maar wél een van de meest veeleisende voor je spieren. Dus ha! Laat die crawl-zwemmers maar doen, ik weet wel waarvoor ik kies :-) . Maar het blijft saai, zo 80 baantjes schoolslag…

Echter niet vorige week vrijdag. Toen ging ik, op m’n extra verlofdagje, zwemmen in het GUSB, het zwembad van mijn werkgever, Universiteit Gent. Het zwembad, op 500 meter van m’n huis,  waar ik aan personeelstarief mag zwemmen. Maar ook: het zwembad waar de studenten LO zwemles krijgen. En zorgden die even voor spektakel vorige vrijdag. De studenten moesten immers met hun gewone kledij aan zwemmen, watertrappelen, een soort van waterpolo spelen en zo meer…. ik werd al moe in hun plaats, watertrappelen is al zo lastig, doe dat dan maar eens met een zompige jeansbroek die je naar de bodem van het bad probeert te zuigen. Chapeau voor die jonge gasten, het was een plezier om naar te kijken, en dat uurtje baantjes trekken was plots een stuk minder vervelend :-) .

studenten LO staan klaar om met kleren en al in ‘t water te springen

Geef een reactie