Kerstloop Brugge – 14/12/2012

Vrijdag 14/12/2012. De dag van Maarten’s allereerste 5 km wedstrijd, de kerstloop in Brugge. Omstreeks 15u in de namiddag kijk ik mistroostig vanuit m’n bureau naar buiten. De regen valt met bakken uit de hemel. Geen weer om een hond erdoor te jagen “Dit kan je niet menen,” denk ik dan “gaan we écht naar Brugge sjeezen om 5km te lopen in zulk een rotweer?”. De buienradar voorspelde al niet veel beters voor de komende uren. Lap zeg. Bepaald vrolijk werd ik er niet echt van. En dus zat er niets anders op dan dubbel en dik de vingers te kruisen en te hopen dat de weergoden ons goed gezind zouden zijn. En ja hoor… toen Maarten en ik rond half zes richting Brugge vertrokken was de stortregen gemuteerd tot een miezerige motregen, en tegen dat we onze auto in het Venetië van het Noorden parkeerden was de hemel weer helemaal kurkdroog :-) .

Maarten carboloadt!

Eerste stop van de avond? De sporthal van Howest, een kleine kilometer van de start verwijderd. In een typische school-turnzaal voorzien van bok en plinten (mijn maag keerde gelijk al om, geteisterd door herinneringen aan mijn schooljaren) overhandigden vriendelijke dames en heren, getooid in kersttenue, ons ons borstnummer én een échte kerstmuts. Hihi, nu zou Maarten toch nog die muts op z’n hoofd gaan zetten. Lekker weer een slag thuis gehaald. Het opspelden van het borstnummer behoefde enige hulp van een meer geoefende loper en na enkele kreten à la “zie da je niet in mijn buik stekt he” hing het nummertje dan toch op Maarten’s shirt. Allebei een mutsje op en we konden richting de start vertrekken. Maar eerst…. een beetje carboloaden voor de wedstrijd natuurlijk. Zoals de échte lopers at Maarten nog snel een banaan om energie op te doen voor zijn wedstrijd. En ik? Ik vind het allemaal gewoon geweldig!

Voorzien van borstnummertje en de nodige koolhydraatjes wandelden we richting start. Die werd gegeven op de markt van Brugge, naast de kerstmarkt. Dat maakte het natuurlijk bijzonder gezellig. De tijd die ons restte voor de start – toch nog ruim een uur – vulden we dan ook met alle spulletjes te bekijken, te luisteren naar de fanfare die speelde en verlekkerd te staan staren naar warme wafels- en gluhwijnstandjes. Dat de ijspiste meer op een zwembad leek dan een ijspiste bedekken we met de mantel der liefde. Het verklaart misschien wél waarom niemand aan het schaatsen was ;-) .

Gezellig versierde markt van Brugge

Joeri enthousiast over jenever :-)

We waren daar overigens niet alleen, daar op de markt in Brugge. Een kleine 3000 lopers stonden aan de start voor de 5km of de 10km, waaronder ook best wel wat toeristen. Opvallend veel Britten. Leuk. Naarmate het startuur naderde liep het startvak voller en voller. Samen met Maarten stelde ik me meer vanachter op, om rustig te kunnen starten en ons niet te laten opjagen door de snellere starters. Terwijl ik zo m’n uitleg stond te doen zag ik een kerstmuts voor me. Niet zo bijzonder, aangezien zowat de helft van de lopers zo’n muts aanhad. Wat wél bijzonder was, was dat er onder dat mutsje een paardenstaart uitkwam én een truitje van JC Aalter. Ha! Een bekend gezicht! De Joeri! De laatste tien minuten voor de start werden al kwetterend en kwebbelend doorgebracht, waarbij we alvast Joeri’s doel van de avond leerden kennen: het jeneverkot ontdekken langs de baan :-)

Om 20u werd het startschot gegeven en werden we de smalle Brugse straatjes ingeschoten. Dat mag je vrij letterlijk nemen. Met alle respect voor de organisatie, maar 3.000 lopers door piepkleine straatjes duwen is om problemen vragen. Het was duwen en trekken en goed uitkijken waar je je voeten zette. Enkele mensen vielen zelf, gelukkig bleven wij daarvan gespaard. Door de gezamenlijke start zonder sas-systeem liep de boel al na nog geen 400 meter helemaal vast en moesten we stappen. NIet leuk als je voor een tijd probeert te lopen. Niet leuk als dit je eerste wedstrijd is. Toch probeerde ik Maarten zoveel mogelijk te sparen door de weg voor hem vrij te houden en al bij al konden we nog vrij vlot doorlopen. Ondanks de drukte. De onaangename drukte.

Een onaangename drukte misschien, maar wel een schitterend parcours. Het voerde langs veel bekende mooie plekjes in de Brugse binnenstad, die helemaal sfeervol verlicht was met kerstversiering. Heel stemmig allemaal. Het parcours passeerde onderweg ook nog eens langs de markt, waar de supporters rijen dik stonden en dat was best wel leuk. Maar al de omgevingsfactoren lijken volledig aan Maarten voorbij te zijn gegaan ;-) Van in het begin liep Maarten heel geconcentreerd, telkens zoekend naar de beste manier om te kunnen blijven lopen aan zijn ritme tussen het volk in. Zoekend naar de bevoorradingen, die er wel waren, maar niet echt duidelijk aangekondigd, waardoor je er voorbij was voor je het goed en wel besefte. En zoekend naar een ritme. Maar het liep vlot. Dat dacht ik toch…

Julie & Maarten vlak voor de start

Elke kilometer bracht ik Maarten op de hoogte van de afstand en de gelopen tijd. Plots kreeg ik een snak en een snauw “ik wil het enkel horen wanneer we nog maar één km moeten doen”. Oei, ok, dat gaat precies toch niet zo vlot dan. Even later volgde de vraag een beetje vanalles te vertellen om hem af te leiden. Begon ik honderduit te babbelen, volgde nog geen minuut later de mededeling “laat maar,het helpt niet, zwijg liever”. Ok, u vraagt, wij draaien. Maar deze haas had liever een vrolijkere volger gehad, als ik heel eerlijk mag zijn ;-) Pour la petite histoire: Maarten verontschuldigde zich nadien voor zijn opmerkingen en verklaarde zo wat zeven keer te zijn dood gegaan onderweg. Hmmm… voor een dode maakte hij toch wel veel lawaai ;-)

Maarten liep geweldig goed. Het tempo werd elke kilometer een beetje omhooggedreven, de decibels die hij produceerde verminderden recht evenredig. Op het laatste kon er geen woord meer uit. Grote paniek toen bleek dat het parcours te lang was. Nike app gaf al langer 5km aan, 200 meter later volgde ook mijn garmin, maar het parcours…. ging gewoon door. Het belfort van de markt nog lang niet in zicht. Kreeg ik plots de volle lading ” ge hebt verzekers nen afslag gemist, we zijn de tien aan ‘t lopen”. “nee schat, we zijn écht de vijf aan het lopen”…. “da kan niet, mijn gsm zegt dat we al 5km gedaan hebben”…. “ja schat, maar ‘t is toch nog een beetje verder, afstanden kloppen niet altijd”…. En plots verstond meneer waarom ik er zo’n hekel aan heb dat marathons plots 42,5 km blijken te zijn in plaats van 42,2 km ;-) Die 300 meter maakt wel dégelijk een verschil…. Hihihihihi.

Uiteindelijk….. de markt in zicht. De toren van het Belfort. Een grote smile verschijnt op Maarten’s gezicht. De laatste meters. Hij liep ze met enthousiasme. Met een ongekende doorzetting. De finish gehaald na 0:35:36. De NIke geeft inmiddels ruim 6km aan, de Garmin 5,85km…. Apetrots ben ik! NIet vergeten dat diezelfde Maarten tot twee maanden geleden NIETS van sport deed. Dat zijn grootste verplaatsing plaatsvond tussen de koelkast en de zetel. En nu zomaar 6km lopen! Super vind ik dat!

Terwijl we over de finish lopen riep de speaker om “en de eerste dame is ook net binnen”, waarop Maarten uitgelaten tegen me zei: “toch goed gelopen he, zo vlak na de eerste dame”. Euh schat…. ik denk dat dat de eerste dame van de 10km was…. ;-) Oeps…. Maar het kan de vreugde niet drukken! Een méér dan geslaagde eerste wedstrijd van Maarten, die onmiddellijk nadien beweerde “nooit meer”…. om later op de avond te stellen: “als we nog eens een wedstrijd lopen, dan….”. Waar hebben we dat nog gehoord? ;-)

Een dikke proficiat aan Maarten voor zijn eerste wedstrijd! Super gedaan!

De winnaar van de pronostiekjes wordt vandaag om 18u bekend gemaakt! Nog even geduld dus :-)

Voor de liefhebbers zoals altijd nog enkele fotootjes :

Maarten bij de ijspiste (of zwembad)

Julie in haar nopjes

kerstvrouw bij kerstboom ;-)

Veel mutsen aan de start :^)

Parcours!

Geef een reactie