X-mas running in Brighton

Julie heeft er zin in!

Julie heeft er zin in!

Merry Christmas everybody! Een ietwat ongebruikelijke kerst bij ons, aangezien we de week tussen kerst en nieuw doorbrengen in een gezellig appartementje met zicht op zee in Brighton, aan de Engelse zuidkust. Piepen we door ons venster naar buiten, zien we de lichtjes van de pier en de golven op het strand, lekker gezellig! Geen uitgebreide kerstmenu’s en feestelijkheden voor ons dus (en dat vinden we helemaal niet erg, integendeel), maar wel een gezellige vakantie met ons twee. Na de marathon van eergisteren heb ik gisteren wijselijk een rustdagje ingebouwd maar vanmorgen kriebelde het toch om weer te gaan lopen. Dat de wind luid fluitend ons vensters passeerde ontmoedigde me niet, het kleine zonnetje dat door de wolken kwam piepen was méér dan uitnodigend genoeg. En dus, op kerstdag: schoentjes aan voor een heerlijk strandloopje!

Het was bij de eerste pasjes even bang afwachten hoe de beentjes zouden reageren na de inspanning van de marathon, maar die waren al even uitgelaten en vrolijk als ikzelf blijkbaar, dus vertrok ik voor een rustig tochtje van een uur. Langs de dijk richting Brighton & Hove, en dan terug. De felle wind bleek vanuit de zee te komen, wat eigenlijk nog het beste was, in het gaan kwam die van links, in het keren van rechts. Een stuk aangenamer lijkt me, dan een stuk meewind en dan een heel stuk wind in je gezicht. Zalig lopen. Wie dacht dat ik alleen zou zijn heeft mis gedacht: de dijk van Brighton is voor de Brighton-ers blijkbaar wat de Watersportbaan in Gent voor de Gentenaars is. Het liep vol lopers. Britse lopers. Belééfde Britse lopers. Niet enkel zeiden ze allemaal “good morning”, maar ook nog eens allemaal “Merry X-mas”. Dat zie ik bij ons nog zo snel niet gebeuren. Helemaal kerstgek zijn ze ook wel, die Britten, ik kan de kerstmutsen die ik zag op geen handen meer tellen en zelfs hun hondjes hadden jasjes aan … van de kerstman… hilarisch! Dat het zo hard waaide dat de vuilbakzakken uit de vuilbakken waaiden, probeer ik even te vergeten. Dit was genieten. 10 km in precies een uurtje en geen last van de benen! Een zalige manier om kerstdag te vieren! En nu gezellig pannenkoeken bakken! Mmmmmmm….

En omdat foto’s nu eenmaal meer zeggen dan woorden, nog enkele indrukken van onderweg:

kleurrijke strandkabines

kleurrijke strandkabines

de zon piept door de wolken (als je goed kijkt)

de zon piept door de wolken (als je goed kijkt)

het waait precies een beetje, zelfs de vuilzak waait weg...

het waait precies een beetje, zelfs de vuilzak waait weg…

Hoge golven!

Hoge golven!

kunst op het strand?

kunst op het strand?

Route

Route

Geef een reactie