Ghent by night

gent

Ghent by night

Het nieuwe jaar is amper vier dagen oud – allez, drie dagen en een klutske – en we hebben al heel wat afgesport. Als we dit tempo volhouden, aan een gemiddelde van 2u sport per dag, kom ik op 31 december steevast op meer dan 700 sporturen uit. Maf. Maar dat gaan we niet doen hoor. We zijn misschien gek, maar zo gek nog niet. Bovendien bestaat één van m’n uitdagingen voor 2013 erin om gedurende één maand minstens één rustdag per week te houden (zucht), dus dan zal dat gemiddelde al snel naar de wuppen zijn. Maar dus voorlopig hanteren we een mooie 2u sport per dag. Benieuwd hoe lang we dat gaan volhouden.

Na het hilarische nieuwjaarsloopje met Nico dinsdagochtend volgde woensdagavond een spinningsessie van 2u, aangevuld met een halfuurtje krachttraining in m’n inmiddels vertrouwde fitnesscentrum Stadium. Wat deed het deugd om weer op zo’n spinningfietske te zitten na de tiendaagse in Engeland. Ik had even schrik dat ik het niet meer zou kunnen, maar dat viel nog heel goed mee! Dat gold jammer genoeg niet voor onze spinninglerares, die blijkbaar een halve indigestie had overgehouden aan haar nieuwjaarsdiner van de dag ervoor. Ondanks een dik protesterende maag kwam ze toch lesgeven (chapeau!), maar de laatste 10 minuutjes waren er blijkbaar te veel aan…. Ocharme. Het gold echter ook evenmin voor die ene dikke buikspier van me die zich een bult verschoot weer aan het werk gezet te worden…. auw! Werk aan de winkel!

Gisteren dan de eerste échte werkdag van het nieuwe jaar. Meteen een bijzonder productieve werkdag – al zeg ik het zelf – en die mocht dan ook beloond worden met een flinke looptraining, zo vond ik zelf. Crime scene van de dag? Ghent city zelf. Werd de stad overdag nog over-rompeld door enthousiaste koopjesjagers en kon je er over de koppen lopen, was diezelfde binnenstad ‘s avonds het perfecte speelterrein voor de loper, met slechts hier en daar een verdwaalde student die eigenlijk beter achter z’n boeken zou zitten, een verliefd koppeltje dat beter een kamer zou zoeken of een fietser op weg naar huis. Zalig. De stad als het ware bijna voor mij alleen.

M’n tocht bracht me via de coupure (zonder dronken feestvierders deze keer) langs de Graslei, het Gravensteen (zonder slippende auto deze keer) en de vrijdagsmarkt uiteindelijk langs de Visserij. Zonder het goed en wel te beseffen liep ik dus een stuk van de Stadsloop van Gent helemaal opnieuw. Even doorsteken naar het Zuidpark, daar nog een rondeke gedaan om uiteindelijk via het rectoraat (tja, ik werk zo graag dat ik zelfs ‘s avonds even naar m’n bureau wil zwaaien) en het water terug naar huis te lopen. Dat alles begeleid door de supermuziek van radio nostalgie. Nog een geluk dat er niet veel volk op straat was, ik denk dat ik met momenten spontaan en geheel onbewust aan het meezingen was. Wie me kent, weet wat dat betekent. Ik stond precies niet echt op de eerste rij toen de zang-genen werden uitgedeeld…. met alle gevolgen vandien ;-)

En dus kwam  ik 1u21 minuutjes later en 13,9 km verder terug thuis aan mijn voordeur. Netjes. Dat maakt dat ik dit jaar (de volle drie dagen dat 2013 oud is) al 35,6 km op de teller heb staan. De cijfertjesfreak in mij rekent dan al snel uit dat ik, mocht ik nu in m’n zetel blijven zitten tot nieuwjaar, toch gemiddeld 100 meter per dag zal hebben gelopen in 2013. Goed bezig zeg ik dan ;-)

Hieronder nog een foto van m’n gelopen parcours. Het ziet eruit als een mislukte octopus met zwiepende armen, zo’n spookje van pacman of – met heel veel verbeelding – Darth Vader van Star Wars.  Of zien jullie er nog iets anders in? In ieder geval, ‘t was plezant!

Routeke van gisterenavond

Routeke van gisterenavond

Geef een reactie