De hoogte in!

banniere_logo_blancDe hoogte in! Dat zijn de plannen voor zondag 27 januari. En dan heb ik het niet over m’n hartslag bij het zien van mannelijk schoon, noch over de aangerekende som op m’n kredietkaart na een stevig middagje shoppen. Nee, deze keer gaat “de hoogte” over het parcours dat zal moeten worden afgelegd op Trail du Mont die die zondag op het programma staat. Een prachtige trailrun van 30km in de buurt van Mont Saint Aubert waarvoor ik me enkele weken geleden al inschreef. En maar goed ook, want de trail blijkt al helemaal te zijn volzet; we zullen dus met veel aan de start staan. Gelukkig ken ik wel enkele lopertjes, want o.a. Bert en Kristof zullen die dag ook hun beste beentje voorzetten. Leuke vooruitzichten!

Minder leuke vooruitzichten – of misschien net wél leuke  vooruitzichten – bezorgen me het profiel van de race. Alsof een trailrun door weiden, velden, beekjes en modderige paadjes al niet zwaar genoeg is, bevat deze trail ook nog eens flink wat hoogtemeters. De organisatie was zo vriendelijk ons deze week al een beetje zenuwachtig te maken met de publicatie van een indrukwekkend grafiekje:profils_et_distances_2

Hmmmm. Zijn we dus heel eventjes weer aanbeland op het punt waarbij ik mezelf afvraag “what the hell was I thinking?”. Toegegeven, de eerste helft van de race ziet er vrij gemakkelijk uit, je zou je als het ware kunnen laten rollen tot aan km 16. Schijn bedriegt echter, want er zitten zelfs in het eerste deel al heel stevige klimmetjes, waardoor ik ondertussen het plan heb opgevat om zo rond km 7 een Red Bull te drinken. Ah ja , want daar krijg je toch vleugels van. Ze zullen van pas komen, zo lijkt het me wel.  En het tweede deel van de race is al niet beter, met venijnige kuitenbijters op het eind…. Dat belooft.

Ik herinner me nog levendig hoe ik, in 2009, tijdens de Bouillonante, tijdens zo’n stevige klim langs een modderige berg eventjes dacht uit te rusten door me vast te klampen aan een rotsblok. Het leek een briljant plan. Dat was het helaas niet: het rotsblok zat immers niet zo vast en ondergetekende slierde ettelijke meters recht naar beneden en hing onder de modder. jaja, lach maar. Maar ik heb nu al visioenen van gelijkaardige taferelen eind januari… Gelukkig heb ik nu wel echte goeie trailschoenen, ik kan alleen maar hopen dat die het verschil gaan maken!  En ondertussen zal ik de skiberg op de Blaarmeersen nog een paar keer op en af lopen om te trainen. Hoewel die natuurlijk peanuts is in vergelijking…. Wordt vervolgd….

Geef een reactie