Nog meer nieuwe vriendjes

shoppenIn de zevende hemel, daar vind je me zo ongeveer momenteel. Waar? ‘t Is simpel, kijk naar boven, derde wolk rechts, dan vierde wolk links en dan gewoon de sterretjes volgen. Voila. Daar ben ik. Hoe dat zo komt? Met de feestdagen net achter de rug en m’n verjaardag in het vooruitzicht is het hier volop cadeautjestijd. En tegen cadeautjes zeggen we natuurlijk niet nee, of wat had je gedacht. En zo kwam het dat ik gisteren een hele dag ging shoppen met m’n mama. “Ik heb niet echt iets nodig” zei ik nog toen we vertrokken. Ik had moeten weten dat net dié dagen de gevaarlijkste zijn voor de portemonnee. Net als je niets nodig hebt, zie je allerlei leuke dingen hangen in de stad. Alleen als je op pad trekt op zoek naar iets heel specifiek zoek je je meestal een breuk en kom je met lege handen thuis. Zo verging het ons ook gisteren. Ik viel van de ene “oh” in de andere “ah”. En dan is het best wel handig om je mama mee te hebben (mét bankkaart) in een gulle bui omdat ze me bijna 34 jaar geleden het leven schonk. Superhandig! Enkele uurtjes later kwam ik thuis met meerdere zakjes en kon ik uitgebreid de buit aan Maarten showen: een winterjas, een jas van Bench, een trui van Skunkfunk, nog wat topjes…. helemaal in m’n nopjes was ik ermee! Zalig! Gelukkig komen zo’n shopping-sprees niet elke maand voor. Onze bankkaarten liggen nu ietwat slapjes uit te hijgen op de kast… Ze zullen het wel overleven denk ik. We hebben ze sterk getraind ;-)

Maar het shopfestijn begon eigenlijk eergisteren al. Ik schreef al dat een gulle schenker (danku!) deze week een cadeaubon van de Runners Service Lab in ons brievenbusje dropte. Jawel, ter ere van de feesten, m’n verjaardag en nog veel meer. Geef een loper een bon van de RSL en zijn hart maakt meteen een sprongetje van blijdschap, de hartslag gaat naar omhoog bij het denken aan het mogen kiezen tussen al die nieuwe modellen loopschoenen en het loopplezier dat er ongetwijfeld op zou volgen. Door een drukke werkagenda moest ik nog tot vrijdag wachten om de tempel der looptempels te betreden, maar eergisteren was het dan toch zover….

Gewapend met drie oude paar loopschoenen (ze doen daar ook een inzamelingsactie van oude schoenen én het is wel goed als ze aan je schoenen kunnen zien hoe je loopt) trok ik richting Sint Amandsberg. Nu moet ik eerlijk gezegd bekennen, ik loop al járen met dezelfde schoenen Asics Gel Fortitude 3 – TN8B7. Een modelletje dat me ettelijke jaren geleden na blessure werd aangeraden bij RSL en waarmee ik sindsdien géén blessures meer heb gehad. U leest het goed: géén enkele! Jullie zullen wel verstaan dat ik bijzonder gehecht ben geraakt aan dit model alleen…. wordt het niet meer gemaakt. Ze zitten ondertussen al aan de Gel Fortitude reeks 6, en daarmee vergeleken is mijn reeksje 3 natuurlijk maar een fossiel. Fossiel of niet, ik ben eraan gehecht. De voorbije jaren kochten we dus altijd mijn loopschoenen op het internet, via eBay of amazon.de in Duitsland, waar ze blijkbaar nog een hele grote stock hadden en waar je al snel twee paar kon kopen voor de prijs van één. Wie schoenen nodig heeft, ik kan het net ten stelligste aanbevelen, je kan er veel geld besparen. Maar helaas, aan alle mooie liedjes komt een eind, en nu zijn we op het punt gekomen dat ik zowat elke schoen in Duitsland nog aanwezig heb opgekocht. Ik kan dus niet anders dan opnieuw een loopanalyse te laten doen en een nieuw paar uit te kiezen….

Zoals altijd een prima bediening bij de RSL. Een vriendelijke dame bekijkt m’n schoenen en ik doe de hele uitleg over het paar waaraan ik zo verknocht ben. Enkel lopers kunnen dat verstaan, en zij verstaat me duidelijk wel. Ze raadt me meteen de volgende generatie Gel Fortitudes aan van Asics, zonder zelfs te spreken over Brooks, Saucony of New Balance. Met slechts één paar komt ze naar beneden. De Asics Gel Fortitude 6 (in plaats van 3). Terwijl ze het doosje opent is het bang afwachten. Roze is bijzonder in de mode deze tijd en ik zie het écht niet zitten om als een halve barbiepop rond de Watersportbaan te hossen. Gelukkig komen al snel twee blauwe (!!) schoentjes piepen. En laat blauw net mijn lievelingskleur zijn. De eerste kennismaking was alvast dik ok. Steunzooltjes erin, voetjes erin, vetertjes toe…. “en wat zegt dat?”, vraagt de dame. Zalig! De schoenen vleien zich rond mijn voeten en voelen als sloefkes aan. Uiteraard mag ik eens op de loopmat lopen. Het beeldscherm liegt er niet om: ” je loopt er heel stabiel mee”. Voila, verkocht! Op tien minuten binnen en buiten. Met mijn nieuwe generatie Asics. Ik kan weer het internet beginnen afzoeken voor alle stockexemplaren :-) Benieuwd welke loopavonturen we samen zullen beleven. Maar dat is voor later, want Olleke en Bolleke – die ik op 1 december in gebruik nam – hebben “nog maar” 360 km op de teller staan, dus die kunnen nog wel eventjes mee. Nog eventjes.

Mijn nieuwe vriendjes!

Mijn nieuwe vriendjes!

 

 

 

Geef een reactie