Frigoboxtraining

Voor zo'n winters tafereel kom ik m'n bed wel uit!

Voor zo’n mooi tafereel kom ik m’n bed wel uit!

Zaterdagochtend. Traditioneel staat dan een lange duurloop op het programma. Vandaag is dat niet anders, zeker met de Trail du Mont en de LPM marathon in het vooruitzicht moet er stevig getraind worden. Dus… wekkertje gezet vanmorgen en voor dag en dauw m’n bed uit….. en even rap er weer in. Hallo? Wat was me dat? Die twee seconden waarin ik m’n grote teen vanonder ons superdik donsdeken gehaald had was mijn lichaamstemperatuur met minstens 6 graden gedaald en m’n teen volledig versteend van de kou. Euh hallo? Wie heeft er hierboven de chauffage uitgezet? Zet dat ne keer rap terug aan! Eventjes. Héél eventjes ben ik stiekem ontzettend jaloers op Maarten, die zich na het aflopen van de wekker met de woorden “ge zijt zot” heeft omgedraaid en alweer lekker ligt te ronken. Héél eventjes overweeg ik te blijven liggen en die training morgen wel te doen. Maar dan word ik streng voor mezelf en zeg ik “Mestdagh… uw nest uit… gij watje!”. Nog een chance dat ik soms naar mezelf luister… en dus bevond ik me enkele minuten later dan toch miraculeus in verticale positie.

Gisterenavond al had ik de helft van m’n loopkleerkast klaargelegd om aan te doen. Ik kies voor m’n dikste winterloopbroek en twee shirts met lange mouwen, twee paar handschoenen en een muts en een fluohesje. Daarmee moet ik het dan maar doen. In m’n hoofd zag ik er al snel uit als zo’n michelinmannetje of een oversized eskimo. Gelukkig moet ik niet naar mezelf kijken als ik loop, een probleem voor mijn medemens dus, niet voor mij ;-)  Snel een slok water. Een banaan. En dan hop…. vrolijk de voordeur uit. Daar verstijfde ik ter plaatse. Op nog geen minuut tijd was m’n neus bevroren en m’n voeten weigerden dienst. Alle tien m’n vingers stonden stijf recht, geen beweging meer in te krijgen. KOUD !!! Reden temeer om snél te vertrekken! Allez hop.

vinderhouteIk koos vandaag voor een rondje via Mariakerke, Lovendegem / Vinderhoute, Landegem, Drongen en dan terug naar Gent. Goed voor een km of 25 à 30, afhankelijk van het aantal lusjes dat ik erbij zou doen. Het is nog donker als ik vertrek. Geen levende ziel op straat. Niemand zo gek natuurlijk om in zo’n frigoboxtemperaturen buiten te komen. Gelukkig krijg ik gezelschap van mijn  vrienden van radio nostalgie, de me zoals altijd trakteren op de meest geweldige klassiekers. Voor ik het weet ben ik 5 km ver. Ik voel het bloed naar m’n tenen en vingers stromen – niet zonder eerst een hele kilometer lang de gekste bewegingen met m’n vingers te hebben gedaan. Vingergymnastiek voor gevorderden of zoiets. Noem het zoals je wil. Er zat eindelijk weer leven in m’n handen en voeten en dat was een hele opluchting.

koeZalig zo’n ochtendloopje na een drukke werkweek. Echt een me-myself-and I moment waarop ik alle stress van me kan laten afvloeien. Toen rond km8 dan ook m’n iPod er volledig onverwacht de brui aan gaf, ik vermoed door de kou (wat een watje!) , vond ik dat dan ook niet eens zo erg. Ik loop even graag zonder muziek, zeker ‘s morgens. De wereld horen, zien en voelen ontwaken, het heeft echt wel iets. En ondertussen je gedachten verzetten en nadenken, briljante ideeën voor projecten in je hoofd laten opkomen of fantaseren hoe je rond het balatonmeer loopt… Je kan veel denken tijdens een lange duurloop! Ik passeerde weilanden helemaal wit door de dauw, een prachtige molen, eindeloze velden, hier en daar een moedige fietser die er al even michelinmannetje-achtig uitziet als mezelf, een boederij met stapels hooi voor de deur (dat zouden ons konijntjes wel leuk gevonden hebben!) en even later ook…. ik was toen al in Landegem beland… een waarschuwingsbord voor koeien! Ik keek wild om me heen en speurde de omgeving af. In de verste verte geen koebeest te bespeuren. Maar waarom staat dat plakkaat daar dan? Is het omdat ik daar wel regelmatig passeer en er nog een kilootje of twee te veel aan mijn lijf plakt? Tssss…. ook subtiele mensen daar in Landegem ;-)

En zo kwam het dat terwijl de wereld ontwaakte, er langzaam maar zeker een waterachtig winterzonnetje aan de hemel verscheen en ik ook andere lopers begon te spotten onderweg, ik ondertussen al een flinke 22km in de benen had. Nice. Aangekomen in Drongen restte dan de vraag of ik de kortste weg naar huis zou nemen of de lange lus via de Assels en de Leie. Domme vraag. Ik had tijd. Ik had goesting. En we kunnen wel tegen een stootje. De lange lus dus, en daar heb ik geen spijt van gekregen want wat is het zalig lopen langs de Leie met zo’n weertje buiten! Enkel de laatste kilometers gingen wat lastiger want ik had geen drank meegenomen en na 25km wordt dat écht wel moeilijk, maar die laatste twee km konden er ook wel bij. En zo stond ik na 27 km en 2u39min lopen (en 1700 verbrande calorietjes) helemaal fris en opgewekt aan mijn voordeur. Helemaal opgewarmd ook. Kou? Niets meer van te merken!

Prettig weekend iedereen!

Voor de liefhebbers nog wat kiekjes:

't is nog donker langs de vaart als ik vertrek

‘t is nog donker langs de vaart als ik vertrek

Langs de Molen in Drongen - Vinderhoute

Langs de Molen in Drongen – Vinderhoute

gaan we naar links of naar rechts?

gaan we naar links of naar rechts?

Aan de Leie in Drongen

Aan de Leie in Drongen

gelopen parcours

gelopen parcours

 

Geef een reactie