Stadsloop Gent – 12/05/2013

borstnr op z'n kop ;-) of stond ik op m'n handen?

borstnr op z’n kop ;-) of stond ik op m’n handen?

Amper bekomen van het City Running Tour feestje van zaterdag, of we mochten zondag alweer de loopschoentjes aanbinden voor een loopfestijn. Opnieuw in de Gentse binnenstad, onder de vleugels van Jacob Van Artevelde. Tja, mooie decors vragen nu eenmaal om “belopen” te worden. Alweer in goed gezelschap. Al was het gezelschap deze keer wel iéts uitgebreider dan de dag ervoor. Maar liefst 5.000 loopliefhebbers (of meer) alstublief. Wat zeg je daarvan? En in die massa twee mini-groepjes: mijn vriendengroep voor de 5km en het Team De Gentenaar voor de 10km. Een beter recept voor een geslaagde sportieve dag bestaat er niet : dames en heren…. we proudly present…. de stadsloop Gent!

De stadsloop Gent. Een jaarlijks loopfestijn door mijn thuisstad. Mijn thuis. Mijn achtertuin. Een mij door en door bekend parcours, geen steen of straat onontdekt, geen plekje dat ik niet eerder heb gezien. En toch blijft het een van de meest gemoedelijke en gezellige loopevene-menten die ik ken. Zo gemoedelijk dat je er die rotvervelende kasseien zonder mopperen bijneemt. Of toch bijna ;-) . Maar goed, de stadsloop dus. Een kidsrun als opwarmer (waarom denk ik nu spontaan aan maatjes Chris en Herman die in veel te kleine chiquita-shirts een dansje uitvoerden?  - walk down memory lane), gevolgd door een run van 5km om 14u en de stadsloop van 10km om 15u. Mijn doel? Een dubbeldekker! Dub-bel-dek-ker? Jawel: het ambitieuze plan om éérst de 5km te lopen en aansluitend de 10km. Strak plan!

Zondag slapen we lekker lang uit. Een atleet moet immers goed uitgerust zijn, nietwaar? Even voor 13u kruipen Maarten en ik dan op ons fietsje richting Sint-Pietersplein, het kloppende hart – niet enkel van de Gentse studentenbuurt – maar vandaag ook van de Stadsloop Gent. Jawel, Maarten fietst mee want…. Maarten loopt mee :-) Het wordt zijn 2e  5km wedstrijd (na de kerstloop in Brugge van enkele maanden geleden) en daar komen de nodige zenuwen precies wel bij kijken. Van journalist Johan van De Gentenaar krijg ik m’n VIP-pas in m’n pollen geduwd, waarmee ik na afloop in de tent een glas mag gaan drinken om de loop te vieren. Super! Maar zover zijn we natuurlijk niet. Eerst moet er gelopen worden.

Op het plein komen we al snel onze vrienden Diebrecht en Greet tegen, en dan is het feestje compleet. Greet loopt immers met ons mee de 5km en Diebrecht – voor wie het zijn eerste wedstrijd ooit wordt – zal zijn eigen tempo lopen. Borstnummertjes worden opgehaald en opgespeld. Plannen worden gesmeed. “Je gaat toch niet te snel lopen hé Greet”, hoor ik Maarten opeen zeggen. Mijn held :-)  Er wordt geschuild voor de wind en afgeteld naar het startschot om 14u, toch nog ruim een halfuur.

Diebrecht, Greet, Maarten en ik klaar voor de start

Diebrecht, Greet, Maarten en ik klaar voor de start

Gelukkig zorgt de UGent-tent voor de nodige afleiding. De 10km loop ik mee voor m’n werkgever, de Universiteit Gent. Ze regelen m’n borstnummer en net zoals m’n collega’s krijg ik een mooi blauw shirtje in m’n pollen geduwd. Aangezien het flink waaide en de temperatuur deze van de de noordpool trachtte te benaderen, was dat extra shirtje wel welkom. Even babbelen met collega’s, een fotootje maken en dan konden we eindelijk naar de start.

Stadsloop Gent 5km 

Geheel volgens plan stellen we ons achterin het startvak op. Het plan is om rustig te starten, ons niet te laten opjagen en ons eigen tempo te lopen. Greet hoopt stiekem op een betere tijd dan haar eerste wedstrijd (die we samen in Nazareth liepen) en dus is een sprintje op het einde een optie die we in het achterhoofd houden. Opzwepende muziek brengt ons in de sfeer. Tussen de honderden lopers wachten we op het startschot. Sommigen dansen, anderen huppelen, een derde gebruikt wat ellebogenwerk om wat meer vooraan te komen.. we laten het allemaal gebeuren. Dankzij de trechterstart duurt het na het startschot nog enige tijd voor de massa in beweging komt, maar eens ze in beweging is… dan gaat het vooruit.

Julie & Maarten

Julie & Maarten

De start voorbij en Diebrecht zoeft meteen weg. Een vleug van zijn wit shirt en het stoom uit zijn oren is het laatste wat ik vanuit een ooghoek zie en dan is ie weg. Maarten, Greet en ik pakken het een beetje rustiger aan. De start gaat naar beneden en dat loopt natuurlijk lekker, maar ik weet wat er komt, dus we doen geen gekke dingen. Hoewel, weten wat er komt?  Het parcours werd gewijzigd en dus is het ook voor mij, ondanks een 5e deelname, opnieuw een verrassing. Maarten en Greet lopen super mee en de moraal zit goed. Er wordt gelopen, maar ook gebabbeld en gelachen en we genieten met volle teugen. We worden opeens voorbijgestoken door een 8-jarige met schoenen op wieltjes. Af en toe schakelt ie over van lopen op “rijden”. Tja… zo kunnen we het ook ;-) Voor we het goed en wel beseffen zien we onze supporters staan, die ons enthousiast aanmoedigen en nog snel Maarten en mezelf op de gevoelige plaat weten te leggen. Leuk. Af en toe passeer ik mensen die ik ken, die krijgen een schouderklopje of een aanmoediging, zo vriendelijk zijn we dan wel weer…

We lopen door. Langs de vrijdagsmarkt, de Van Eyckbrug, het zuidplein,… alle leuke plekjes van Gent passeren we. Ik oefen ondertussen m’n gidsentekst van de CIty Running tour uit op Maarten en Greet. Ze lijken de anecdotes wel te appreciëren en zo gaan de kilometers vooruit. Voor we het goed en wel beseffen komen we onze supporters een tweede keer tegen en dan komt de eindsprint in zicht. Op de Kuiperskaai beginnen Maarten en Greet te puffen. “Pff, dat gaat hier bergop”. Ik kijk ze dom aan, voel helemaal niets bergop gaan en verklaar ze een beetje gek. Moedig ze aan, want de helling naar de Vooruit moet nog komen. KLeine pasjes nemend worstelen Greet en Maarten zich de berg op en de laatste 200m gaan weer bergaf. Met rood op de wangen en een brede grijns op het gezicht bereiken mijn wedstrijddebutantjes de finish na 32:29 !  Maar liefst een minuut beter dan Greet haar vorige tijd. Content en gelukkig! Supertrots ben ik op Maarten en Greet. En op Diebrecht natuurlijk, die zijn eerste wedstrijd in 27:12 liep. Chapeau!

aankomst 5km Greet, Julie en Maarten

aankomst 5km Greet, Julie en Maarten

Stadsloop Gent 10 km

Veel tijd om daarover te jubelen en te juichen krijg ik niet. Ik prop m’n medaille in de handen van Maarten, wissel snel van borstnummer, drink het flesje sportdrank leeg en haast me naar de start van de 10km. Aangezien ik hier – voor Team De Gentenaar –  een snelle tijd wil lopen, wil ik toch vooraan starten. Ik kan toch geen mal figuur slaan tegenover Cédric Van Brantegem zeker? En bij Energly Lab voorspelden ze een tijd van 45 min. Dat moet ik toch halen? Vooraan starten is dus de boodschap. Geen tijd verliezen. Geen zotte dingen doen. Concentratie.

wachten op de start

wachten op de start

De start laat even op zich wachten. De Gentse “flikken” moeten het parcours nog vrijgeven en de zenuwachtigheid stijgt onder de lopers, dat voel je. Even na 15u worden we dan toch op gang geschoten en het is meteen volle gas. Vergeet genieten. Dit is buiten de comfortzone. Leuk is het nog net wel, maar nu moet er vooral niemand een praatje komen maken over het weer… Gelukkig koos ik een opzwepend muziekje op m’n Ipod en had ik het vooruitzicht van m’n trouwe supporter – de mama, who else – aan de Van Eyckbrug. Dingen om naar uit te kijken. Terwijl de kasseien onder m’n voeten doorschieten en ik m’n best doe rechtop te blijven ondanks alle stoeprandjes en “gilberkes” (paaltjes, voor de niet-Gentenaars) probeer ik toch te genieten. Mijn gidsentour van de City Running tour afhaspelen zit er niet meer in, maar ik kan wel enthousiast zwaaien naar Chris die ik voorbijloop en neem dankbaar de aanmoedigingen van collega Anje en tante Barbara in ontvangst. Leuk.

Het tempo zit goed, een gemiddelde van 4:30 min/km. Niet slecht, gegeven de 2-3 kilo die teveel aan m’n lijf hangt. Meer zit er echter niet in. Die 5km, hoe rustig ik, zit al in m’n benen, dat voel ik wel. De afstand op zich is geen probleem, maar de snelheid heb ik niet altijd in de hand. Bij de 2e passage aan de Van Eyckbrug (km 8) zie ik dat er nog altijd lopers voor de eerste keer passeren (km 4). Maf. Mama staat nog altijd wild te supporteren. Het gaat nog altijd goed. Ik hou bewust reserve voor de eindsprint aan de Vooruit. Aan km 9 draaien we de kuiperskaai op. Krijg nou wat… die gaat inderdaad omhoog! Greet en Maarten hadden gelijk, nu voel ik het wel degelijk. Zucht. De bergop valt me zwaar, maar het einde is in zicht. Aan het rectoraat staan collega’s te supporteren. Verder in de Sint-Pietersnieuwstraat ook. Leuk. Nog 500m… 400m…. 300m…. de Garmin staat op 42:50. Komaan, doorlopen….. een laatste sprintje moet nog lukken.  Even later, na 45:06 loop ik over de finish. Geen nieuw PR. Nét 6 seconden te veel voor de 45 min, maar gezien de omstandigheden heel content. Een tweede medaille wordt in m’n pollen gestopt. Diebrecht, Greet en Maarten staan op me te wachten. De journalist van De Gentenaar ook, voor een laatste interview. Ik mag op de foto met Maarten – die in het artikel de volgende dag plots Mattijs gedoopt wordt, maar dat is detail. De dag is één en al genieten! Een feest. Missie geslaagd. 5km in 32:29 en 10km in 45:06. Dat stukje chocolade hebben we verdiend!

aankomst Julie 10km

aankomst Julie 10km

Zoals gewoonlijk voor de liefhebbers nog wat fotografisch materiaal om de boel op te vrolijken:

De officiële resultaten

De officiële resultaten

veel volk aan de start van de 10km

veel volk aan de start van de 10km

twéé medailles!

twéé medailles!

de supporters!

de supporters!

Geef een reactie